Δίκτυο

Δώσ΄ κι εμένα μπάρμπα – ΕΚΕΘΕΧ

Κάθε πέρσι και καλύτερα. Ή μάλλον κάθε φέτος και περισσότεροι. Έγραφα για τα θετικά του «φιλολό» σκεπτικού της Γνωμοδοτικής Επιτροπής του ΕΚΕΘΕΧ για τις επιχορηγήσεις θεάτρου- που, φυσικά, προς το παρόν απλώς εξαγγελίες είναι- το οποίο συνόδευε εν τω μηνί Ιουλίω και μάλιστα στις 30 του…την απόφαση για τις… περσινές επιχορηγήσεις. Μπαίνω, όμως, μετά το σκεπτικό και στο ψητό- στις επιχορηγήσεις. Και μετρώ 70 (εβδομήντα) επιχορηγούμενους θιάσους. Δεν είναι ρεκόρ όλων των εποχών- το 2005- 2006 η τότε, πιο… μεγαλόκαρδη, επιτροπή είχε επιχορηγήσει 72!- αλλά, κατά τη γνώμη μου, είναι αριθμός εξωφρενικός. Αν είχαμε εβδομήντα θιάσους άξιους για επιχορήγηση, τότε το ελληνικό θέατρο θα θεωρούνταν εφάμιλλον αν όχι ανώτερο του αγγλικού, ας πούμε…

70 επί 187 αιτουμένων! Επί δικαίους και αδίκους! Ο ένας στους δυόμισι που ζητούν επιχορήγηση έχει λαμβάνειν.

Δώσ΄ και μένα μπάρμπα- ΕΚΕΘΕΧ! Ό,τι λέγαμε από παλιά – πως πρέπει να ενισχυθούν τα ποσά και να δίνονται σε λίγους, είτε έμπειρους αλλά πράγματι άξιους είτε νέους αλλά πράγματι υποσχόμενους-, στον βρόντο…


Γειτονιά στα χέρια

Η τυποποιημένη έκφραση «η γειτονιά ήρθε στα χέρια» μαρτυρεί διαπληκτισμό, φασαρία, άγριο καβγά. Το μήνυμα της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων (http:

//exarchia. pblogs. gr/) «Παίρνουμε τη γειτονιά στα χέρια μας» δείχνει την αποφασιστικότητά τους να σταματήσουν την κατρακύλα μίας από τις πιο ταλαιπωρημένες συνοικίες των τελευταίων δεκαετιών και να την κάνουν βιώσιμη, να την αναβαθμίσουν ποιοτικά. Δηλαδή, όπως θα έπρεπε να είναι. Σε αυτή την κατεύθυνση δραστηριοποιούνται και καταβάλλουν προσπάθειες για να εξασφαλίσουν ελεύθερους χώρους, καθαριότητα, φύλαξη, για το κυκλοφοριακό, αλλά και για παιδικό στέκι, ακόμα και για κηπάκι στον πεζόδρομο της Τσαμαδού. Δεδομένου ότι μία σημαντική συνιστώσα της ποιότητας ζωής είναι και ο θόρυβος, η Κοινότητα Ανοικοδόμησης, συμπεριλαμβάνοντας τα Εξάρχεια στη δράση «t-ήχος» (http://www. reconstruction. gr/actions-dtls.

php/54), προχώρησε σε ηχητική καταγραφή, καταδεικνύοντας τις ηχητικές ανισορροπίες της περιοχής. Τα αποτελέσματα θα αποτυπωθούν σε έναν ψηφιακό διαδραστικό χάρτη, ο οποίος θα παρουσιαστεί στο Εργαστήριο «t-ηχοποιίας» που θα πραγματοποιηθεί στις 9 Σεπτεμβρίου στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ά-κτιστο». Σήμερα, στις 8 το βράδυ, στην Μπλε Πολυκατοικία, Θεμιστοκλέους 80, 3ος όροφος (Εuropean Μentors), θα γίνει συνάντηση με κατοίκους των Εξαρχείων για συζήτηση σχετική με τα αποτελέσματα των ηχητικών καταγραφών, την επεξεργασία των δεδομένων, καθώς και για σχεδιασμό και τοποθέτηση ηχητικών σημάτων.


Ξαναβρέθηκε, αλλά…

Έμοιαζε με μικρογραφία της Βενετίας το ενετοκρατούμενο Ηράκλειο Κρήτης, αλλά σήμερα αν εξαιρέσουμε λίγα μνημεία που μετριούνται στα δάχτυλα, τα περισσότερα ενετικά κτίρια έχουν καταστραφεί- με εξαίρεση βεβαίως τα πανίσχυρα τείχη της Κάντιας. Να όμως που τώρα μια εκκλησία χαμένη εδώ και τετρακόσια τόσα χρόνια ήρθε στο φως στη διάρκεια ανασκαφών για την ανάπλαση και διαμόρφωση της χερσαίας ζώνης του λιμανιού στη θέση Μπεντενάκι. Πρόκειται κατά πάσα πιθανότητα για ταφικό παρεκκλήσι της Αγίας Αικατερίνης η οποία αναφέρεται σε χάρτη του 1567 ως ερειπωμένη. Στις ανασκαφές αποκαλύφθηκε τμήμα οχυρωματικού πύργου που ανήκε στο ανατολικό παράκτιο τείχος το οποίο έχει καθαιρεθεί. Ο εν λόγω πύργος μετατράπηκε σε κόχγη ιερού ενός παρεκκλησιού με μεγάλη πυκνότητα ταφών και σώζει τμήματα τοιχογραφίας της Δευτέρας Παρουσίας, των συλλειτουργούντων Ιεραρχών και της Βαϊοφόρου. Μεγάλη η αξία του ευρήματος για την τοπογραφία της πόλης και της οχύρωσής της και μάλλον θα αποκαλυφθούν πολλά ακόμα τμήματα της μεγάλης εκκλησίας. Το ερώτημα είναι ποια θα είναι η τύχη τους μετά την ανασκαφή. Η πρώτη καταστροφή του ενετικού Ηρακλείου έγινε τον 20ό αιώνα λόγω των αναγκών της σύγχρονης πόλης. Άραγε θα υπάρξει πρόνοια να αποφευχθεί μια δεύτερη εξαφάνιση;