Φαινόμενα

Η κουλτούρα των «μπράβων»

Προ πάντων είμεθα τόπος με υψηλό πολιτισμό τον οποίον επιδεικνύουμε κάθε θέρος στους τουρίστες και μόνον αυτόν άλλωστε προβάλλει και η καναλική ειδησεογραφία
Εμείς μπράβους; Α πα πα πα τέτοιο πράγμα! Είμεθα αγνοί επαγγελματίες, ταβερνιάρηδες πάππου προς πάππου σε ένα γραφικό νησάκι του Αιγαίου και αυτό τόσο αγνό και άσπιλο, σαν τον ασβέστη στους τοίχους των σπιτιών, όπου όλοι είναι φιλόξενοι, γελαστοί, καλοσυνάτοι, όπου όλοι διασκεδάζουν αγκαλιασμένοι και τρυφεροί ο εις με τον άλλον, καμιά παρεξήγηση, λόγος φθονερός δεν βγαίνει από το στόμα κανενός, η φωνή δεν σηκώνει τους τόνους, όλα γαλήνια, ιδανικά τόσο που και ο παράδεισος έχει κεσάτια γιατί όλοι προτιμούν τη Μύκονο που είναι πιο παραδεισένια.

Πολύ στενοχωρήθηκαν όλοι για την προβοκάτσια των εξωγήινων που κατέφθασαν μεταμφιεσμένοι σε μπράβους για να κάνουν το κακό και να κατηγορηθεί ο τόπος

Κάπως έτσι παρουσιάστηκε η νήσος των ανέμων και των ξεσαλωμένων, η νήσος που κατάντησε φόντο των μηρών μιας ημιτσίτσιδης Μπεζαντάκου και ντεκόρ στα ψευτοκαπρίτσια μιας Αλεξανδράτου, η νήσος υπουργών και των ανά την επικράτεια νεόπλουτων. Έξαλλες οι τοπικές αρχές- δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι- για τη δυσφήμηση του τόπου τους. Τα περί «μπράβων» πρώτη φορά τα άκουσαν, διότι οι ορδές τουριστών που καταφθάνουν έχουν δώσει όρκο πριν πατήσουν το νησί- και τον κρατούν απαξάπαντες- ότι όσο παραμείνουν εκεί θα είναι φρόνιμοι σαν καλόγριες και θα χοροπηδούν μόνον επιτόπου για να μην πατήσουν τον διπλανό και γίνει παρεξήγηση, ο καθείς θα γδύνεται μόνος του για να μην κάνει λάθος και γδύσει τη συνοδό του διπλανού του και συμβούν έκτροπα, εξ ου και ουδέποτε συμβαίνουν αυτά τα έκτροπα. Γι΄ αυτό και έμειναν όλοι έκπληκτοι με την περίπτωση του Αυστραλού που πάνω στο άνθος των νιάτων του «προσέκρουσε» σε σιδηρούν πάσσαλο, τον οποίο κρατούσε στα χέρια του άγνωστος εις όλους τους φιλήσυχους ντόπιους μαγαζάτορες «μπράβος» τις, ο οποίος αυτενέργησε εν αγνοία του μαγαζάτορα που τον προσέλαβε αγνοώντας το επαγγελματικό του αντικείμενο. Και άλλωστε, όπως δήλωσε ο μαγαζάτορας, ό,τι έκανε ο μπράβος το έκανε μακριά από το μαγαζί του, οπότε ουδεμία ευθύνη φέρει.

Τι ωραία! Και οι φιλοθεάμονες είδαμε τους συλληφθέντες μπράβους να μεταφέρονται σιδηροδέσμιοι και, ουφ, ανακουφιστήκαμε! Αυτοί, αυτοί τα φταίνε.

Η ωραία νήσος παραμένει άσπιλος και προ πάντων με υψηλή κουλτούρα διασκέδασης και συμπεριφοράς. Ακριβώς αυτός ο υψηλός πολιτισμός παρουσιάζεται από τον φακό του Star, όπου ο ρεπόρτερ «Τσίλι» (Τσιλιπουνιδάκης) αναζητεί τα μοναδικά χαρακτηριστικά του για να τα αναδείξει: μοντέλες που επιδεικνύουν οπίσθια και μπούστο χαϊδεύοντάς τα μάλιστα όλο νόημα για να εξεγερθεί, με αγνό τρόπο βεβαίως- βεβαίως, ο σεξουαλισμός των απανταχού κυνηγών και να σπεύσουν στην εν λόγω αγνή νήσο.

Α! Ήταν πολύ ωραία η χορωδία δημάρχου, αντιδημάρχου και καταστηματαρχών καθώς έψελναν το «εμείς δεν γνωρίζουμε τίποτε και όποιος κάνει τέτοια πράγματα (σ.σ.: να προσλαμβάνει μπράβους) θα αποβληθεί». Ο θερινός αυτός θίασος συμπληρωνόταν και από έναν καρατερίστα guest στα τηλεπάνελα, τον Ζάχο Χατζηφωτίου, ο οποίος επιδόθηκε σε πλείστους βαθείς αναστεναγμούς για την… «κατάντια της αγνής αυτής νήσου», όπου ο ίδιος και η παρέα του το πάλαι ποτέ διήγον βίον μοναχικόν ψάλλοντες ύμνους και νηστεύοντες.

Πολύ στενοχωρήθηκαν όλοι για την προβοκάτσια των εξωγήινων (βρε, μπας και είναι Νεφελίμ και αυτοί;) που κατέφθασαν μεταμφιεσμένοι σε μπράβους για να κάνουν το κακό και να κατηγορηθεί ο τόπος.
Και το παράδειγμα του κεφτέ

Άλλωστε «δεν έχουμε τέτοια» πουθενά ανά την ελληνική επικράτεια, η οποία το θέρος επιδεικνύει στους τουρίστες μόνον τον υψηλό της πολιτισμό. Και φυσικά μόνον αυτός τυγχάνει προβολής από την καναλική ειδησεογραφία. Και όποιος δεν βλέπει στη θερινή τηλεόραση παρά μόνο γκρίνια, μοντέλες εν Μυκόνω και σεληνιασμένους εφήβους ανά τα θέρετρα της επικράτειας, συμβουλές για μάσκες ομορφιάς, για κλειδαριές που αντιστέκονται στους κλέφτες και τηλεψυχολόγους να αναλύουν τα περί σεξουαλικών εγκλημάτων, αυτός φταίει. Εμείς πολιτισμό και αξίες (real estate) διαθέτουμε.

Μας συγκίνησε και ο άτυχος πατέρας του νεαρού Αυστραλού, που μόνον καλό λόγο είχε να πει για τη χώρα μας και για τον πολιτισμό της. Βρήκε το κουράγιο να κάνει την ύψιστη δωρεά ζωής σε Έλληνες ασθενείς, προσφέροντας τα όργανα του γιου του. Μάθημα πολιτισμού; Μάθημα ανθρωπιάς; Ναι, σαν αυτό που παίρνει ο Κωστάκης στην παραλία όταν φτύνει τον κεφτέ και του αστράφτει η μαμά σφαλιάρα, ενώ θυμωμένη παραχώνει στην άμμο τα υπολείμματα, μαζί με τις καρπουζόφλουδες και τις γόπες του μπαμπά.