ΔΕΝ ΠΑΡΩΔΕΙ, ΔΕΝ ΑΝΑΜΕΤΡΑΤΑΙ

Ο Ντουμένκ δεν παρωδεί το πρωτότυπο κείμενο ούτε αναμετράται εμφανώς μαζί του. Υπονομεύει, παραλλάσσει, παίζει εντέχνως. Βέβαια, όπου παρατίθενται ως μότο των κεφαλαίων φράσεις ή μικρά τμήματα από το πρωτότυπο, η σύγκριση είναι συντριπτική. Η γλώσσα του Φλωμπέρ είναι λιμαρισμένη ώς το τελευταίο φωνήεν, η συγγραφική του όραση διεισδύει ευθύβολα στις πιο μύχιες σκέψεις των ηρώων.

Ίσως τελικά η συνομιλία με τα μεγάλα έργα να προϋποθέτει απρόοπτο κοκτέιλ:

βαθιά γνώση και ανίερη πρόσληψη. Σεβασμό και, την ίδια στιγμή, αποδομιστικό γκρέιντερ. Ο Ντουμένκ δεν τολμά. Κατά τη γνώμη μου, δεν είναι θέμα ηλικίας. Είναι θέμα συγγραφικού ταμπεραμέντου- και ταλέντου.