Η εμπειρία του Γκίγκιλου

Η ανάβαση στον Γκίγκιλο είναι κουραστική αλλά και μαγευτική. Συχνά θέλεις να γυρίσεις πίσω το κεφάλι
για να απολαύσεις όλο και καλύτερες, πανοραμικές εικόνες του οροπεδίου του Ομαλού.
Το μονοπάτι που ανηφορίζει στο βουνό αρχίζει δίπλα από το Ξυλόσκαλο, την είσοδο του φαραγγιού της Σαμαριάς. Από μακριά το βουνό «διαλαλεί» πως είναι αδύνατο να μπορούν να σκαρφαλώσουν στις τόσο απότομες πλαγιές άλλοι εκτός από τα αγρίμια. Εν τούτοις το μονοπάτι, σηματοδοτημένο με τα μαύρα και κίτρινα σημάδια του ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4 που αρχίζει από τα Πυρηναία και φτάνει στην Κρήτη, βρίσκει πάντα τρόπο να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά. Έτσι, περνά κάτω από τη χαρακτηριστική αψίδα που δημιουργούν οι βράχοι και αφήνει πίσω το τελευταίο δέντρο. Τότε αρχίζει να κάνει «βόλτες» στη γυμνή πλαγιά για να συναντήσει την πηγή με το πιο κρύο νερό που αναβλύζει μέσα από τα χαλίκια στο Λινοσέλι (μιάμιση ώρα από το Ξυλόσκαλο). Το μονοπάτι εξακολουθεί να ελίσσεται μέσα στη «σάρα» μέχρι την κορυφή Λινοσελιού (περίπου 1.950 μέτρα ύψος), τον αυχένα από όπου φαίνονται δύο πελάγη: το Κρητικό, βόρεια, με το νησί της Θοδωρούς και το Λιβυκό, νότια, με τη Γαύδο και τη Γαυδοπούλα. Από τον αυχένα τα σημάδια γίνονται κόκκινα και ξεστρατίζουν για την κορυφή (τρεισήμισι ώρες από το Ξυλόσκαλο) για ακόμη πιο πανοραμικές εικόνες. Σε ορισμένα σημεία απαιτείται αναρρίχηση.