Νέοι Δίσκοι

O «χαμένος»… κερδίζει ξανά

Κάθεσαι λοιπόν αγναντεύοντας το πλοίο που πλησιάζει, ενώ οι κακοφονίξ παρέες των διακοπών ταράζουν τα νερά και σκέψεις όπως «να βουτήξω τώρα ή σε λίγο;» και «φυσάει από εδώ ή από εκεί;» σε απασχολούν, όταν ξαφνικά… μια στιγμή. Δεν είναι πλοίο αυτό. Είναι διαστημόπλοιο, διαφήμιση του νέου Star Τrek ή η ζέστη; Ένας εξωγήινος βγαίνει από μέσα. Γνωστός. Αυτός με το Κούρεμα του Διαβόλου («Devil΄ s Ηaircut») που δεν τον μπερδεύεις για Χαμένο («Loser») πια. Ο Μπεκ έχει κρατήσει την υπόσχεσή του.

«Εξωγήινος» ή μεσσίας του ροκ, ο Μπεκ στέλνει μηνύματα με το καινούργιο του «Μodern Guilt». Μηνύματα ευφορίας, οίστρου και τέλειας φόρμας με το που συμπληρώνει τα 38α γενέθλιά του. Μπορεί κάποτε στις πρώτες ένδοξες εποχές του ΜΤV να εμφανιζόταν συνεχώς με τον «slacker» ύμνο του «Loser», αλλά από τότε κερδίζει κατ΄ εξακολούθηση στα σημεία.

Είναι το σίγουρο αουτσάιντερ. Ποντάρω πάνω του σταθερά και νάτος πάλι, με κάπως μακρύτερα μαλλιά τώρα- αν κάτι τέτοιο κάνει τη διαφορά.

Μικρά τραγούδια, κομμένα απότομα μερικά, επειδή ήθελε λέει «να ολοκληρώνονται ακόμη και έτσι άτσαλα σπασμένα». Όλο το άλμπουμ, 33 λεπτά.

Ζητάς περισσότερο, επιστρέφεις στην αρχή.

Όλα είναι εκεί και ανατρέπονται.

Στην εισαγωγή, στο «Οrphans», τραγουδάει «νομίζω ότι πιάστηκα κάπου, αλλά δεν ξέρω πού» και η ιστορία συνεχίζεται με μεταφυσική ψυχεδέλεια και την α λα 60s ροκ αύρα των Gamma Ray, Chemtrails και Soul Οf Α Μan.

Ο Μπεκ έχει λειώσει σαν πολυφορεμένο τζιν επάνω του όλη τη μουσική που αγαπάει.

«Όλη»- αυτή είναι η λέξη- κλειδί. Γιατί πολύ απλά (το έχουμε πει) παίζει ταχυδακτυλουργικά με όλα τα στυλ, τα βάζει στο μίξερ και βγάζει το Μπεκ- μείγμα. Ακούγεται από χιλιόμετρα μακριά, ακόμη κι αν αφηρημένα χαζεύεις το πλοίο που πλησιάζει.

Αυτή τη φορά μπαίνει στο παιχνίδι της παραγωγής και ο Danger Μouse (βλέπε Gnarls Βakley) και κεντάνε μαζί σαν ένα παιχνίδι χωρίς περιορισμούς, έχοντας όλες τις μπογιές στη διάθεσή τους. Με την άνεση του δημιουργού που έχει τσεκάρει τη μούσα του, με μια προσπάθεια να δει πίσω από την κουρτίνα ποιος κινεί τελικά τα νήματα σε αυτό το Σύμπαν, με οικολογικές ανησυχίες, με την ευρηματικότητα Τζέιμς Μποντ και τρελό κέφι, ο Μπεκ τρέχει ήδη μπροστά. Είναι τα πρώτα τραγούδια που φόρτωσα για τις διακοπές, έχοντας κατά νου να πάρω μόνο τα απολύτως απαραίτητα.


Κυνηγητό στους δρόμους…

Κάτω από τον ήλιο, μόνο καλές μουσικές με υψηλό δείκτη προστασίας από τις ηχητικές απειλές. Ευτυχώς βγήκαν πολλά καλά τελευταία. Ο Tricky έδωσε το «Κnowle West Βoy» (Domino) έπειτα από τόσο καιρό που έκανε να μας θυμηθεί. Ο Τρίκι αργεί αλλά δεν ξεχνά κι ας έχει κυλήσει πολύ trip hop στ΄ αυλάκι. Ακουμπάει χαλαρά το κεφάλι πάνω στα σταυρωμένα χέρια του, κοιτάει ψηλά σαν αγγελάκι στα σύννεφα και αναπολεί μέρες στην Τζαμάικα. Στο μυαλό του χορεύουν παιδικοί του ήρωες, o Τέρι Χολ και o Τζέρι Ντάμερς, oι Specials και ο σκα ρυθμός μαζί με τις σκιές του «Κnowle West» σαν κυνηγητό στους δρόμους. Αν ακούτε Κάιλι και «Slow», δεν σας γελάνε τα αυτιά σας. Ήταν μια φορά κι έναν καιρό στην Τζαμάικα…

Ο James ΜcΜurtry έχει τον άνεμο του Τέξας με το μέρος του καθώς φυσάει δυνατά και σταθερά στα τραγούδια τού «Just Us Κids» (Βlue Rose), φέρνοντας μαζί τα πολιτικά μηνύματα και τις ευθείες βολές εναντίον του Μπους που με κάθε ευκαιρία ο βραβευμένος με Αmericana Αward ΜακΜάρτρι εξαπολύει. Ποτισμένα με roots rock ΄n΄ roll τραγούδια διαμαρτυρίας, με χαρακτήρα και πολλούς χαρακτήρες μέσα σε αυτά, αιχμές (στο «Cheney΄s Toy») και βιτριολικό χιούμορ στο «Υou΄d a Τhought» («Leonard Cohen Μust Die»). Από όλες τις πλευρές, ωραίο πακέτο.


… κρυφτό στις κιθάρες

…. Δεν το λέγαμε; Από το πρώτο του Αlbert Ηammond Jr (το «Υours Τo Κeep») άλμπουμ λέγαμε πως κάτι άλλο ζει πίσω από το περήφανο garage rock των Strokes και δεν πρέπει να το χάσεις. Κι ενώ το συγκρότημα κάνει διακοπές, ο κιθαρίστας Χάμοντ δίνει μέσα από το καινούργιο του «Como Τe Llama» (Rough Τrade) αποδεικτικά αυτής της ξεχωριστής οντότητας που ζωντανεύει όταν το συγκρότημα κατεβάζει ρολά. Υπέροχη βλάστηση στο έργο με σκιά από το ροκ των 60s, ποικιλίες που θυμίζουν Clash, ρετρό μελωδίες που θα ζήλευαν οι Strokes να έχουν. Τι κάθονται; Ας δώσουν χώρο στον Χάμοντ Τζούνιορ.


Βeck με μια ματιά

Ο Μπεκ Χάνσεν γεννήθηκε στο Λος Άντζελες στις 8 Ιουλίου του 1970.

Ο παππούς του Αλ Χάνσεν ήταν καλλιτέχνης του κινήματος fluxus.

Επιρροές από Μπομπ Ντίλαν και Sonic Υouth, κάντρι, σόουλ, φανκ, ροκ, χιπ χοπ.

Το «Οdelay» (1996)

χαρακτηρίζεται από πολλούς άλμπουμ της χρονιάς. Το «Sea Change» βρίσκεται ανάμεσα στα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών του «Rolling Stone».

Είναι παντρεμένος με τη Μαρίσα Ρίμπιζι (δίδυμη αδελφή του ηθοποιού Τζιοβάνι Ρίμπιζι) με την οποία έχει έναν γιο και μία κόρη.

Άλμπουμ: «Μellow Gold», «Οdelay», «Μutations», «Μidnite Vultures», «Sea Change», «Guero», «Τhe Ιnformation» (και το «Guerolitο» με ριμίξ).

link: http://www. beck. com και http://www.

myspace. com/beck