[ ΑΙΧΜΕΣ ] Υστερία

Προφανώς και δεν έχει προηγούμενο η πρόκληση που αποπνέει η επιστολή του Σκοπιανού πρωθυπουργού Ν. Γκρουέφσκι προς τον Κ. Καραμανλή. Αλλά μην τρελαινόμαστε κιόλας. Η μακεδονική μειονότητα που επικαλείται έχει λάβει σε εκλογές, εκλογές ελεύθερες σε μια δημοκρατία πρότυπο όπως η Ελλάδα, λιγότερες από 8.000 ψήφους. Και η γλώσσα που ζητάει να νομιμοποιη- θεί είναι σαν τις δεκάδες τοπικές διαλέκτους που υπάρχουν σε όλα τα Βαλκάνια, και την οποία μιλούν στα καφενεία 8 ή 18 χιλιάδες. Ε, και λοιπόν; Μια πολυπολιτισμική κοινωνία όπως η Ελλάδα, που ειδικά τα τελευταία χρόνια έχει γίνει χωνευτήρι λαών, χρωμάτων και θρησκειών, δεν έχει να φοβηθεί τίποτε από τις υστερίες παρωχημένων πολιτικά και ιστορικά ηγετίσκων, που προσπαθούν να εδραιώσουν τη θέση τους με τον ακραίο εθνικισμό και τον άκρατο σοβινισμό. Αντί να αντιδρούμε λοιπόν σαν να μας τσίμπησε σκορπιός, θα ήταν προτιμότερο να συμπεριφερθούμε ως σοβαρό κράτος, με ηρεμία, αυτοσυγκράτηση, και κυρίως με τη σοβαρότητα που πρέπει να διακρίνει τον ισχυρό σε μια διένεξη. Προϋπόθεση όμως για όλα αυτά, είναι να ασκεί την εξωτερική πολιτική η κυβέρνηση και όχι παπάδες, νομάρχες και διάφοροι ακροδεξιοί κάθε λογής. Το καταλαβαίνει αυτό η κυβέρνηση;