Ο ΤΡΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

Ο Γιώργος Αργείτης, που του είχαν δώσει το παρατσούκλι «Ψάγιας», ήταν ένας φτωχός χωρικός με πεντακάθαρα ρούχα. Την άνοιξη του 1944, όταν ακόμη στα Δίδυμα κυριαρχούσε το ΕΑΜ, ζήτησε από τη συγγραφέα ένα κόκκινο φέσι.

«Μα τι το θέλεις, Γιώργη, το φέσι;» «Το θέλω να το φορέσω λεβέντικα και να γυρίσω όλο το χωριό, να δούνε όλοι πως είμαι κομμουνιστής».

Τρεις μήνες αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος είχε ενταχθεί στα Τάγματα Ασφαλείας «και γύριζε στο χωριό απειλώντας Εαμικούς και Επονίτες», χωρίς όμως να καταδώσει κανέναν. «Ήταν τόσο λιγόμυαλος ο κακομοίρης που δεν ήξερε τι γινόταν γύρω του, ούτε και μπορούσε να καταλάβει».

Τελικά, τον Σεπτέμβριο του 1944, κυνηγώντας να σκοτώσει έναν αντάρτη, αποκόπηκε από την ομάδα του και έπεσε νεκρός από μια σφαίρα των δικών του. «Ο δύστυχος, που όταν φόραγε το κόκκινο φέσι γινότανε κομμουνιστής και όταν πήρε το γερμανικό όπλο στα χέρια του έγινε κομμουνιστοφάγος, πλήρωσε με τη ζωή του την αμυαλιά του» (απόσπασμα από τις σελ.108,123 και 189-190).