Στο αυλιδάκι του σπιτιού της γιαγιάς

Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, «Μια ανοιξιάτικη μέρα του 2006» (σ. 199-

225), που έχει θεατρική δομή, συναντούμε τα έξι βασικά πρόσωπα της οικογένειας, τον Καραγάτση, τη μητέρα, τη γιαγιά, τον παππού Λεωνίδα, τον θείο Αντώνη και τη Λασκαρώ, να βρίσκονται μετά τον θάνατό τους στο αυλιδάκι του σπιτιού της γιαγιάς, να συζητούν μακάρια μεταξύ τους και να σχολιάζουν, με τρυφερή επίκριση, την απόφαση της Μαρίνας να γράψει το μυθιστόρημά της με ήρωες τους ίδιους. Από τον διάλογό τους πληροφορούμαστε τους βασικούς σταθμούς της τύχης τους ύστερα από εκείνη την ανοιξιάτικη ημέρα του 1950. Το δεύτερο μέρος τελειώνει με την αυτοειρωνική αλλά και δραματική υπόσχεση της Μαρίνας ότι σύντομα θα βρεθεί ανάμεσά τους.

Η Καραγάτση συνέθεσε ένα συναρπαστικό αφήγημα, που, έχοντας ως άξονα τις αναμνήσεις από τα αγαπημένα της πρόσωπα, ζωντανεύει με τρυφερότητα και ευλάβεια το περιβάλλον μιας αστικής οικογένειας κατά τη διάρκεια ενός σχεδόν αιώνα. Έχοντας αφομοιώσει τις βασικές αρετές του πεζογραφικού έργου του πατέρα της, κατασκεύασε ολοζώντανους ανθρώπους με σύνθετη ψυχολογία και ανυπέρβλητες αντιφάσεις, ανθρώπους που ζουν μέσα στην αναπόδραστη ζωή τους, τη θυμούνται και την αφηγούνται με ένταση και με την πεποίθηση ότι πράττουν το σωστό, αν και κατά βάση σφάλλουν.