[ ΡΙΠΕΣ ] Συναίνεση

ΟΙ συνεχείς αποκαλύψεις του τελευταίου διαστήματος για σκάνδαλα βαθαίνουν καθημερινά την κρίση αναξιοπιστίας του πολιτικού μας συστήματος. Το αυτονόητο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας είναι να βγουν «όλα στα φως» για την υπόθεση Ζίμενς. Αλλά και αυτό δεν είναι πλέον αρκετό.

ΟΙ πολίτες νιώθουν εξαπατημένοι από τη διαχρονικά υποκριτική στάση των κομμάτων εξουσίας. Για χρόνια περιέφεραν μία ηθικολογική ρητορεία σχετικά με τη λειτουργία τους και τη χρηματοδότησή τους. Χρειάστηκαν μόλις λίγες ημέρες για να αποκαλυφθούν τα διπλά ταμεία και το μαύρο χρήμα- και οι υποψίες της κοινωνίας γιγαντώνονται.

ΤΑ κόμματα οφείλουν να αντιληφθούν ότι η κρίση έχει ήδη επέλθει- και αφορά το σύνολο της πολιτικής μας ζωής. Δεν υπάρχει χώρος για μικροκομματική εκμετάλλευση του σκανδάλου της Ζίμενς. Απαιτείται ευρεία συναίνεση- και κυρίως τόλμη- για να ανοίξει μία νέα σελίδα. ΔΥΣΤΥΧΩΣ, στη χώρα μας, υπάρχει η τάση να αντιμετωπίζονται υπαρκτά προβλήματα με δρακόντειες νομοθετικές ρυθμίσεις, που δεν εφαρμόζονται ποτέ. Πρόσφατο παράδειγμα, ο βασικός μέτοχος.

ΣΤΗΝ κατεύθυνση αυτή, οι προτάσεις του Γιώργου Παπανδρέου για τη διαφάνεια μπορούν να αποδειχτούν καταλύτης: και μόνον η υιοθέτηση των μονοεδρικών περιφερειών θα μπορούσε να «εξαφανίσει» το «πολιτικό χρήμα».

Ωστόσο, ο ουσιαστικός έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων και των πολιτικών και οι αλλαγές στην εκλογική νομοθεσία είναι μεν ώριμα ζητήματα, αλλά δεν μπορούν να προχωρήσουν χωρίς διακομματική συμφωνία.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να οχυρώνεται πίσω από τα υπαρκτά εσωκομματικά προβλήματα του ΠΑΣΟΚ και να απορρίπτει κάθε πρόταση που συμβάλλει στον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής. Πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται.