Η δεκαετία του ΄60

Στην Ευρώπη, η δεκαετία του ΄60 ήταν η δεκαετία της χειραφέτησης. Αν η γυναικεία παρθενιά στην Ευρώπη σήμερα δεν αποτελεί «ουσιαστική ιδιότητα», το οφείλουμε στα κινήματα χειραφέτησης και αυτοπροσδιορισμού αυτής της εποχής. Οι Γάλλοι δικαστές, που αποφάσισαν ότι η παρθενιά αποτελεί «ουσιαστική ιδιότητα της προσωπικότητας της γυναίκας», φαίνεται ότι αναφέρονται στις αξίες της Ιεράς Γραφής ή των παραδοσιακών κοινωνιών του 1900. Σε κάθε περίπτωση, ο Αλί, όταν διαπίστωσε ότι η γυναίκα του δεν ήταν παρθένα, δεν άρπαξε το μαχαίρι να τη σφάξει. Αυτή η ιστορία δεν είχε τα συστατικά που θα επιθυμούσε ένας ισλαμόφοβος. Ο Αλί και η Βάφια χώρισαν ειρηνικά. Πιο ειρηνικά από ό,τι χωρίζουν στη χριστιανική Νότια Ιταλία ή Βραζιλία. Ο Αλί είπε πως δεν μπορεί να ζήσει μαζί της επειδή εκείνη έχασε «μια ουσιαστική ιδιότητα της προσωπικότητάς της», την παρθενιά της. Εκείνη ανταπάντησε πως θέλει να χωρίσει επειδή και εκείνος άλλαξε. «Έχασε εκείνο το χαμόγελο και την επιθυμία για ζωή που με είχαν γοητεύσει» είπε. Εκείνο το χαμόγελο που γοητεύει, την επιθυμία για ζωή δεν μπορεί να σου τα χαρίσει κανένας πλαστικός χειρουργός, καμία ιερή παράδοση, καμία Ιερά Γραφή…