Υδροχαρή και νούφαρα

Τα πιο ευαίσθητα λουλούδια αυτού του κήπου είναι χωρίς αμφιβολία οι πρωτοεμφανιζόμενοι συγγραφείς. Με την πρώτη τους ανθοφορία έδειξαν ότι δεν είναι εποχιακά χαμολούλουδα, αλλά ότι έχουν βολβώδη ρίζα και δυναμική προοπτική. Για να δούμε…

Με την πρώτη κιόλας πεζογραφική του απόπειρα, ο ποιητής και δάσκαλος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Γιώργος Παναγιωτίδης κέρδισε τις εντυπώσεις αφού το βιβλίο του Ερώτων και Αοράτων (Γαβριηλίδης) βραβεύτηκε από το λογοτεχνικό περιοδικό «Διαβάζω» ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς. Η επιλογή της κριτικής επιτροπής τάραξε τα νερά μιας και ο Παναγιωτίδης δεν ήταν μέχρι εκείνη τη στιγμή «βαρύ όνομα» της ελληνικής πεζογραφίας πόσω μάλλον που η λίστα με τις υποψηφιότητες ήταν φέτος γεμάτη από καθιερωμένους πεζογράφους. Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά το βιβλίο ταξιδεύει με θετική αύρα, ώθηση διόλου απαραίτητη κατά τη γνώμη μου, αφού η αξία του θα γινόταν αργά ή γρήγορα αντιληπτή και χωρίς τον θόρυβο του βραβείου. Ένα μυθιστόρημα με έντονη αισθητική άποψη και σπάνιους ρυθμούς στο οποίο πρωταγωνιστεί η μικρή Ερημιά, ένα κοριτσάκι που ζει τον πρόωρο θάνατο της μάνας από γυναικολογικό καρκίνο και έναν ανήκουστο έρωτα που αγγίζει το μυστήριο της ψυχικής διδυμίας.

Σε ηλικία μόλις 25 ετών ο Χάρης Χριστοφορίδης καταθέτει το πρώτο του, ογκώδες μάλιστα, μυθιστόρημα Ρέιβεν Σίτυ (Ελληνικά Γράμματα).

Σκοτεινές και ανοίκειες σύγχρονες πόλεις που στέλνουν τους καλύτερους και τους ηθικά προικισμένους στο περιθώριο και στην επιθυμία βίαιης ανατροπής. Γκανγκς, σκηνές καταστροφής, ιπτάμενα αυτοκίνητα, τζαζ αρωματικοί δακτύλιοι και ένας χιουμορίστας ντέτεκτιβ που αναλαμβάνει να κάνει το χάος αν όχι τακτικό, οπωσδήποτε πάντως αρμονικότερο. Μια συγκινητική απόπειρα που δεν ξεφεύγει ωστόσο από την παραχρησιμοποιημένη γλώσσα των κόμικς και τη, μετά συγχωρήσεως, μετανουάρ αισθητική.

Μολονότι γόνος λογοτεχνικής οικογένειας η Μαρία Φακίνου σηκώνει το δικό της προσωπικό μπαϊράκι. Το πρώτο της μυθιστόρημα Το καπρίτσιο της κυρίας Ν. (Καστανιώτης) είναι μια juicy μεταμοντέρνα φαντασμαγορία με ήρωες τον εγωιστή Λόρδο Ματαντόρ και τον ακαμάτη γιο του Καρλ.

Στην ίδια κωμωδία μπλέκονται οι Ρόλινγκ Στόουνς αλλά και ο Σάμουελ Μπέκετ, ατός του.

Είναι σοφό για έναν πρωτοεμφανιζόμενο να ξεκινάει με μικρή φόρμα. Το πράγμα, αν μη τι άλλο, μαρτυράει «παιδεία» και σεμνότητα. Όλες αυτές τις χάρες και ακόμη περισσότερες έχουν οι τρεις ιστορίες που απαρτίζουν τη συλλογή του δημοσιογράφου και κριτικού λογοτεχνίας Σπύρου Γιανναρά. Ο Λοξίας (Ίνδικτος). Γλώσσα ολοζώντανη, γενναίο cut, διακριτική πνευματικότητα, διακριτικό χιούμορ και ήρωες τρεις δυνατοί παίκτες, φτιαγμένοι από τα γερά υλικά της παλιάς καλής ελληνικής πεζογραφίας.