Τα δέντρα που ποτίζαμε

Είναι παρόντες σε κάθε εκδοτική σεζόν γιατί είναι πολλοί και ευτυχώς επίμονοι. Συγγραφείς δόκιμοι πια και με αναγνωρίσιμη λογοτεχνική γλώσσα, εξακολουθούν πάντως να λογαριάζονται σαν «νέο αίμα» αφού αυτό που κόμισε ο καθένας τους στην πεζογραφία τα τελευταία χρόνια, παραμένει ζωντανό και πάντοτε υποσχόμενο Μια από τις πιο δυνατές φωνές της δεκαετίας του 1980, ο Πέτρος Τατσόπουλος, εμφανίζεται φέτος με τους Νεοέλληνες (Μεταίχμιο). Μέσα από τα δημοσιογραφικά πορτρέτα ανδρών και γυναικών επιφανών όπως ο Τάκης Λαμπρίας, ο Μένης Κουμανταρέας, ο Λάκης Λαζόπουλος, η Έλλη Λαμπέτη, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Νίκος Περάκης, η Τζένη Χειλουδάκη, η Αννίτα Πάνια, η Νατάσα Καραμανλή, ο συγγραφέας διυλίζει την ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου για τα περίφημα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας, ανακατεύοντας πραγματικές και fake αξίες της ελληνικής κοινωνίας.

Σταθερός στην μποέμ φιλοσοφία και στη λοξή ταξιδιωτική εμπειρία ο Λένος Χρηστίδης εμφανίζεται φέτος με το μυθιστόρημα Μόνολογκ (Καστανιώτης). Ο ήρωάς του είναι ένας τυπάκος που μοιράζει με περίεργο τρόπο τη ζωή του: άλλοτε σαπίζοντας μπροστά στην τηλεόραση κι άλλοτε δραπετεύοντας σε μη τουριστικές περιοχές της Άπω Ανατολής. Εμπειρίες, αισθήματα, αλλόκοτες παρατηρήσεις και εμβόλιμες σπαρταριστές ιστορίες διακόπτουν δημιουργικά την αφήγηση προκαλώντας στον αναγνώστη μια δυσεξήγητη ευφορία. Από την ιδιαίτερη γλώσσα του συγγραφέα ή μήπως από την ιδιαίτερη ματιά του στα πράγματα; Μυστήριο…

Λίγα χρόνια ύστερα από το Μπαρ Φλωμπέρ, επανέρχεται φέτος με τη Βίλα Κομπρέ (Καστανιώτης). Είναι φανερό ότι, τουλάχιστον ως προς τους τίτλους των βιβλίων του, ο διάλογος του Αλέξη Σταμάτη με τα βαριά ονόματα της γαλλικής λογοτεχνίας πρόκειται να συνεχιστεί για πολύ. Στο καινούργιο του μυθιστόρημα με ευθεία αναφορά στον Προυστ, ο συγγραφέας παίζει σκληρά παιχνίδια με την έλξη του θανάτου και την αναζήτηση ταυτότητας. Ο Αλέξης Σταμάτης φτάνει στα άκρα την περιπέτεια με βάρκα την ενοχή και με πρωταγωνιστή έναν νέο άντρα ο οποίος προσπαθεί να λύσει έστω και εκ των υστέρων τους λογαριασμούς του με τον νεκρό πατέρα του.

Η ακάματη Σώτη Τριανταφύλλου στρέφει αυτήν τη φορά το βλέμμα της πέρα από την Αφρική. Το μυθιστόρημα Λίγο από το αίμα σου (Πατάκης)

είναι μια οικογενειακή σάγκα γεμάτη μικρά ταξικά εγκλήματα και ηθικές παραβάσεις. Όπου η φαμίλια ντε Μπιούτ, καθολικοί από τη μικρή αριστοκρατία του Λονδίνου και με οξφορδιανές αναφορές, ξεπεζεύουν πολιτισμικά πάνοπλοι στη Μαύρη Ήπειρο και συγκεκριμένα στην ταραγμένη τεκτονική τάφρο της Κένυας. Η πάλη των πολιτισμών και η παλάντζα του δυνατού και του αδύναμου είναι το λιγότερο που συμβαίνει σ΄ αυτήν την ιστορία.

Κριτικός λογοτεχνίας, δημοσιογράφος και μεταφραστής, ο Κώστας Κατσουλάρης έχει αναγνωριστεί από τον μικρόκοσμο της πεζογραφίας σαν μια από τις πλέον υποσχόμενες νέες φωνές. Ο Μικρός δακτύλιος (Ελληνικά Γράμματα) μαρτυράει από τον τίτλο του κιόλας σε ποιο γήπεδο πρόκειται να παιχτεί το νέο ελληνικό δράμα. Κάτω από τη μύτη του Λυκαβηττού κάποιοι σκάβουν με νευρικό βηματισμό το τερέν του Κολωνακίου και στον κλοιό της Ομόνοιας, ψυχές βασανισμένες γράφουν με σιωπές τη δική τους ιστορία.

Με μια ακόμη φαντασμαγορική ιστορία επιστρέφει φέτος ο πολυγραφότατος Νίκος Βλαντής. Στο μυθιστόρημα Λήθη (Κέδρος) παίρνουν μέρος οι πιο γνωστοί Εβραίοι της λογοτεχνίας, ή τελοσπάντων κάποιοι που τους μοιάζουν. Ο συγγραφέας παρακολουθεί την παράξενη αυτή συνύπαρξη από τη φυλακή του που βρίσκεται στον τελευταίο όροφο ενός ουρανοξύστη.

Ιλιγγιώδεις ρυθμοί, ιλιγγιώδεις προσδοκίες.