[ ΑΙΧΜΕΣ ] Ζοέλ

«Βγάζουμε μόνοι τα μάτια μας. Πώς είναι δυνατόν;», αναρωτιόταν με θλίψη και θυμό ένας απλός ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, με αφορμή την αποπομπή του πρώην πρωθυπουργού. Τα λόγια του μου θύμισαν τη Ζοέλ. Με πήγαν χρόνια πίσω στα φοιτητικά μου χρόνια. Η Ζοέλ ήταν μια νεαρή κοπέλα με ψύχωση στο ψυχιατρείο της Γενεύης. Είχε τρυπήσει με βελόνες τα μάτια της. Αιμορραγούσα παρουσιάστηκε στη θεραπευτική ομάδα. Σοκ, δέος και τρόμος με πλημμύρισαν. Είναι δυνατόν; Να κάνεις τόσο κακό στον εαυτό σου; Ο ψυχοθεραπευτής εξήγησε: Ο αυτοακρωτηριασμός είναι μια απελπισμένη κίνηση για να νιώσεις ζωντανός. Προκαλώντας βλάβη στον εαυτό σου, όταν όλοι οι άλλοι δρόμοι είναι κλειστοί, έχεις την αίσθηση ότι είσαι ζωντανός!

Ζωντανός και ισχυρός και ασφαλής… Τι ειρωνεία! Άραγε το ίδιο να ισχύει και για τη στάση των αξιωματούχων; Δεν έχουμε να κάνουμε με τη σιωπή των αμνών. Ομιλούν. Αλλά άλλα σκέφτονται, αλλά λέγουν κατ΄ ιδίαν, άλλα λένε δημοσίως, άλλα πράττουν. Δεν πρόκειται ακριβώς για διγλωσσία, αλλά για «τριγλωσσία» και βάλε… Τo συμφέρον του εαυτού ή της παράταξης προασπίζουν; Μάλλον υπονομεύουν και τα δύο!