ΕΡΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ

Η νεαρή μεταπτυχιακή φοιτήτρια Μπεάτε από το Τσάπελ Χιλ της Βόρειας Καρολίνας που μελετά τον Λα Μετρί και ετοιμάζει στο Μπέρκλεϊ ένα συνέδριο σχετικά με το έργο του ανακαλύπτει τον 60χρονο Γκότλιμπ μέσω ακριβώς αυτού του εμπειριστή και ηδονιστή φιλόσοφου του 18ου αιώνα. Στον λίγο χρόνο- όσο μια «στιγμή» ή ένα ανοιγόκλειμα του ματιού- της συνάντησής τους θα δομηθεί μια έντονη αμοιβαία έλξη. Η Μπεάτε ανακαλύπτει στη μετριοπάθεια και την εθελούσια απόσυρση του Γκότλιμπ από την ενεργό πνευματική ζωή τα στοιχεία εκείνα που δεν έχει καταφέρει να βρει στον συμβατικό αρσενικό πληθυσμό της πανεπιστημιακής κοινότητας. Μετά την επιστροφή της στην άλλη ακτή του Ατλαντικού καταφέρνει να εξασφαλίσει μια πρόσκληση στον Γκότλιμπ για το επικείμενο συνέδριο. Σε μια παρατεταμένη περίοδο βασανιστικής αναμονής, τηλεφωνικών επαφών και δόμησης φαντασιώσεων, ο Γκότλιμπ θα αναγεννηθεί. Φτάνοντας στο Μπέρκλεϊ έχει ξαναγίνει δύο πράγματα: εραστής και διανοούμενος. Σώμα και πνεύμα, υπό τη μακρινή καθοδήγηση του Λα Μετρί, θα έχουν συνενωθεί σ΄ ένα ανώτερο Όλον- κατά τη θεωρία του Οργανικισμού ή της κατά Σπινόζα υλικής ομοιογένειας του κόσμου. Όμως ώς εκεί. Σύντομα τα πολιτισμικά συμφραζόμενα θα φθείρουν τη θυελλώδη σχέση. Ο ερασιτέχνης ερευνητής θα διακωμωδηθεί από τον ακαδημαϊκό περίγυρο, το φράγμα της γλώσσας θα εκφρασθεί ως ψυχοσωματική πάθηση, ο θεϊκός ρόλος της φύσης θα υποταχθεί στην αρρωστημένη νοσταλγία της συζυγικής σταθερότητας. Το επελαύνον γήρας θα εγκλωβίσει τον ήρωά μας στη συνειδητοποίηση του ανέφικτου του εγχειρήματός του. Ο Γκότλιμπ θα αποδράσει, αφήνοντας σύξυλη τη νεαρή του ερωμένη και ωθώντας την να καταφύγει στην αγκαλιά του πολεμίου του και παρ΄ ολίγον βιαστή της. Οι συμβάσεις θα νικήσουν, η καταφυγή στα γνώριμα λημέρια θα αποτελέσει τη λύση. Όχι όμως και την κάθαρση.