Θέματα και απαντήσεις για τον διαγωνισμό του υπουργείου Οικονομικών

Οι «Προσλήψεις στο Δημόσιο», σε συνεργασία με το ΙnterΤraining Studies (ΙΤS), θα προετοιμάζουν όσους ενδιαφέρονται για τον διαγωνισμό του υπουργείου Οικονομικών δημοσιεύοντας κάθε εβδομάδα- και μέχρι τη διεξαγωγή του- ενδεικτικά θέματα μέσα από ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής και τις απαντήσεις τους, αλλά και σύντομες επεξηγήσεις για κάθε απάντηση, ώστε οι υποψήφιοι να έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν επιπλέον πληροφορίες.
Αυτόν τον μήνα θα δημοσιεύονται θέματα και απαντήσεις από την ενότητα «Πολιτική Οικονομία». ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΓΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΠΕ
1. Επένδυση είναι:
α) Η αγορά τίτλων στο Χρηματιστήριο.
β) Η μεταβολή του κεφαλαίου σε ετήσια βάση. γ) Οι ώρες λειτουργίας του κεφαλαίου σε ετήσια βάση.
δ) Η απόδοση του υφιστάμενου αποθέματος κεφαλαίου σε ετήσια βάση.
Σωστή απάντηση είναι η β. Ως επένδυση ορίζεται η διάθεση χρηματικών ποσών ή γενικότερα περιουσιακών στοιχείων για τη δημιουργία νέου παραγωγικού κεφαλαίου, εν ολίγοις οτιδήποτε μπορεί να αποφέρει βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα όφελος. Το βασικό χαρακτηριστικό κάθε επενδυτικής δραστηριότητας είναι ότι οι διαθέσιμοι οικονομικοί πόροι του επενδυτή δε χρησιμοποιούνται στην άμεση κατανάλωση αλλά σε κάποια οικονομική δραστηριότητα από την οποία και αναμένονται μελλοντικά οικονομικά οφέλη ή εξυπηρέτηση αναγκαίων κοινωφελών σκοπών.
2. Με βάση τον νόμο της προσφοράς ισχύει: α) Η προσφερόμενη ποσότητα και η τιμή ενός αγαθού συσχετίζονται αρνητικά.
β) Η προσφερόμενη ποσότητα ενός αγαθού και η τιμή του δεν σχετίζονται μεταξύ τους. γ) Η προσφερόμενη ποσότητα και η τιμή ενός αγαθού συσχετίζονται θετικά.
δ) Τίποτα από τα παραπάνω.
Σωστή απάντηση είναι η γ. Η ελαστικότητα της προσφοράς είναι θετική, όταν οι μεταβολές που παρατηρούνται στην ποσότητα είναι πάντα προς την ίδια κατεύθυνση με τις μεταβολές που προέρχονται από την τιμή.
3. Η δημοσιονομική πολιτική του κράτους ασκείται μέσω της:
α) Πολιτικής της ανοικτής αγοράς.
β) Πολιτικής της κεντρικής τράπεζας.
γ) Πολιτικής του κρατικού προϋπολογισμού. δ) Πολιτικής συναλλάγματος.
Σωστή απάντηση είναι η γ. Ο προϋπολογισμός αποτελεί και τη βραχυχρόνια υλοποίηση του δημοσιονομικού προγράμματος της κυβέρνησης. Είναι δεσμευτικός, λεπτομερής και έχει διάρκεια ενός έτους.
4. Το πραγματικό επιτόκιο ισούται με το:
α) Ονομαστικό επιτόκιο διαιρούμενο με τον ρυθμό πληθωρισμού.
β) Ονομαστικό επιτόκιο μείον τον ρυθμό πληθωρισμού.
γ) Ονομαστικό επιτόκιο συν τον ρυθμό πληθωρισμού.
δ) Ονομαστικό επιτόκιο των κρατικών ομολόγων που δεν περιέχουν κέρδος.
Σωστή απάντηση είναι η β. Το πραγματικό επιτόκιο (real interest rate) μετράει την απόδοση ενός δανείου με τη μεταβολή των αγαθών που μπορούν να αγορασθούν παρά με την αύξηση της ονομαστικής (χρηματικής) αξίας του δανειακού κεφαλαίου. Πραγματικό επιτόκιο = ονομαστικό επιτόκιο- πληθωρισμός. 5. Για να υπολογισθεί το εθνικό προϊόν:
α) Αθροίζουμε τις αμοιβές των συντελεστών παραγωγής που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή του.
β) Αθροίζουμε όλες τις πωλήσεις ελληνικών προϊόντων, που έγιναν μέσα και έξω από τη χώρα.
γ) Αθροίζουμε όλες τις αμοιβές των συντελεστών και όλες τις πωλήσεις των προϊόντων. δ) Αθροίζουμε όλες τις αξίες που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της παραγωγής από όλους τους κλάδους παραγωγής.
Σωστή απάντηση είναι η α. Το ΑΕΠ προσδιορίζεται με 3 μεθόδους:
Α. Μέθοδος εμπορευμάτων/ υπηρεσιών ή μέθοδος παραγωγής.
Β. Μέθοδος κατανάλωσης και επενδύσεων ή μέθοδος δαπάνης.
Γ. Μέθοδος εισπραχθέντων εισοδημάτων ή μέθοδος εισοδήματος.
Και οι τρεις μέθοδοι δίνουν τα ίδια αποτελέσματα γιατί: η αξία των παραγόμενων προϊόντων (α) ύστερα από τις καθαρές εξαγωγές (β) συνιστά το συνολικό εισόδημα (γ) που προορίζεται είτε για την κατανάλωση ή για επένδυση.
6. Πλήρη ανταγωνισμό έχουμε όταν:
α) Υπάρχει μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων οι οποίες παράγουν το αγαθό.
β) Η είσοδος ή η αποχώρηση νέων επιχειρήσεων είναι εύκολη.
γ) Το προϊόν είναι ομοιογενές.
δ) Ισχύουν όλα τα προηγούμενα.
Σωστή απάντηση είναι η δ. Χαρακτηριστικά τού πλήρους ανταγωνισμού είναι:
Α. Μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων, ώστε κανένας δεν μπορεί να επηρεάσει την τιμή του προϊόντος.
Β. Προϊόν απολύτως ομοιογενές σε όλον τον κλάδο, ώστε οι καταναλωτές δεν μπορούν να κάνουν σύγκριση μεταξύ των διαφόρων προϊόντων των επιχειρήσεων.
Γ. Η τιμή του προϊόντος προσδιορίζεται από τη συνολική ζήτηση και τη συνολική προσφορά, αφού καμία από τις επιχειρήσεις δεν μπορεί να επηρεάσει την τιμή του προϊόντος.
Δ. Διαφήμιση. Με δεδομένο ότι το προϊόν είναι απολύτως ομοιογενές, κανείς δεν έχει συμφέρον να κάνει διαφήμιση για την ετικέτα της επιχείρησής του, κατά συνέπεια η διαφήμιση είναι μόνο κλαδική.
Ε. Η είσοδος και η έξοδος επιχειρήσεων στον κλάδο είναι ελεύθερη, αφού τα κόστη αλλά και τα κέρδη ή ζημιές που δημιουργούνται είναι σχετικά χαμηλά λόγω του μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων.
ΓΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΤΕ
1. Το χρήμα είναι:
α) Μέσο ανταλλαγής.
β) Μονάδα μέτρησης αξίας.
γ) Μέσο διατήρησης αγοραστικής δύναμης. δ) Όλα τα παραπάνω.
Σωστή απάντηση είναι η δ. Το χρήμα επιτελεί τις τρεις ακόλουθες βασικές λειτουργίες:
1. Αποτελεί γενικά αποδεκτό μέσο συναλλαγών- ανταλλαγής. Όταν ένα αντικείμενο είναι σε ζήτηση πρώτιστα για τη χρήση του στην ανταλλαγή- για τη δυνατότητά του να χρησιμοποιείται στο εμπόριο για να ανταλλάσσει άλλα πράγματα- τότε έχει αυτήν την ιδιότητα. Αυτό το χαρακτηριστικό επιτρέπει στα χρήματα να είναι πρότυπα αναβεβλημένης πληρωμής, π.χ. ένα εργαλείο για την πληρωμή των χρεών.
2. Μέτρο υπολογισμού των οικονομικών αξιών. Όταν η αξία ενός αγαθού χρησιμοποιείται συχνά για να μετρήσει ή να συγκρίνει την αξία άλλων αγαθών ή όπου η αξία του χρησιμοποιείται για να ονομάσει τα χρέη, έπειτα λειτουργεί ως μονάδα απολογισμού.
3. Τέλος, διασφαλίζει την αγοραστική δύναμη του κατόχου του. Όταν ένα αντικείμενο αγοράζεται πρώτιστα για να αποθηκεύει την αξία για το μελλοντικό εμπόριο, έπειτα χρησιμοποιείται ως «αποθήκη» αξίας.
2.Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών δεν περιλαμβάνει:
α) Το ισοζύγιο κίνησης κεφαλαίων.
β) Το εμπορικό ισοζύγιο.
γ) Το ισοζύγιο υπηρεσιών.
δ) Το ισοζύγιο δωρεών.
Σωστή απάντηση είναι η α. Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών περιλαμβάνει:
* Εμπορικό Ισοζύγιο: Εδώ καταγράφονται οι εισπράξεις και πληρωμές από εξαγωγές και εισαγωγές αγαθών.
* Ισοζύγιο Αδήλων Πόρων: Καταγράφονται οι εισπράξεις και οι πληρωμές από πηγές που δεν είναι τόσο φανερές. Το ισοζύγιο Αδήλων Πόρων έχει αντικατασταθεί από τρεις επιμέρους λογαριασμούς: α) το Ισοζύγιο Υπηρεσιών, β) το Ισοζύγιο Εισοδημάτων και γ) το Ισοζύγιο Μεταβιβάσεων π.χ. εμβάσματα μεταναστών, δωρεές κ.λπ.
3. Κανονικά ή ανώτερα είναι τα αγαθά των οποίων η ζήτηση αυξάνεται όταν:
α) Το εισόδημα μειώνεται.
β) Το εισόδημα αυξάνεται.
γ) Ισχύουν τα προηγούμενα.
δ) Δεν ισχύουν τα προηγούμενα.
Σωστή απάντηση είναι η β. Το ύψος του εισοδήματος επηρεάζει θετικά τη ζήτηση ενός αγαθού. Όσο μεγαλύτερο εισόδημα έχει ο καταναλωτής, τόσο περισσότερο θα καταναλώσει. Η ζήτηση, δηλαδή, αυξάνεται με την αύξηση του εισοδήματος. Πρέπει, όμως, να διευκρινίσουμε ότι η θετική συσχέτιση μεταξύ ζήτησης και εισοδήματος ισχύει για τα «κανονικά» αγαθά.
4. Δεν θεωρείται ως συντελεστής της παραγωγής:
α) Το κεφάλαιο.
β) Το έδαφος.
γ) Το χρήμα.
δ) Η εργασία.
Σωστή απάντηση είναι το γ. Συντελεστές παραγωγής είναι μέσα τα οποία συντελούν είτε άμεσα είτε έμμεσα στην παραγωγή αγαθών. Οι συντελεστές παραγωγής είναι οι εξής: α) Φυσικοί πόροι. Αναφέρονται στα αγαθά και κάθε λογής εκμετάλλευση που προέρχεται από τη γη, από το υπέδαφος, τα δάση, τη θάλασσα. β) Εργασία. Εννοούμε κάθε μορφή εργασίας από την πιο απλή μορφή χειρωνακτικής δουλειάς έως την πιο πολύπλοκη και λεπτή εργασία ενός ατομικού επιστήμονα. γ) Κεφάλαιο. Με τον όρο αυτό αναφερόμαστε στο υλικό κεφάλαιο και όχι στο χρηματικό. Δηλαδή τα μηχανήματα, τα εργαλεία, τα μεταφορικά μέσα, τις κτιριακές εγκαταστάσεις κ.λπ. δ) Επιχειρηματίας. Αναλαμβάνει την οργάνωση και τον συντονισμό των παραγωγικών μέσων για την παραγωγή των αγαθών με σκοπό την επίτευξη του κέρδους.
5. Το αντικείμενο της Οικονομικής περιλαμβάνει:
α) Τον τρόπο με τον οποίο διανέμονται τα αγαθά ανάμεσα στο παρόν και το μέλλον.
β) Τον τρόπο με τον οποίο παράγονται τα αγαθά.
γ) Τον τρόπο με τον οποίο πρόκειται να χρησιμοποιηθούν οι παραγωγικοί συντελεστές. δ) Όλα τα παραπάνω.
Σωστή απάντηση είναι η δ. Η Οικονομική Επιστήμη είναι η μελέτη της κοινωνικής συμπεριφοράς μονάδων και συνόλων ως προς την κατανομή των περιορισμένων πόρων τους σε θεωρητικά άπειρες εφαρμογές και ανάγκες.










