[ ΓΝΩΜΗ ] Για μια πιο πράσινη επανάσταση

Τον καιρό των φθηνών και άφθονων τροφίμων, δυτικοί δωρητές και οργανώσεις αρωγής παραμέλησαν τη γεωργική έρευνα και την αγροτική ανάπτυξη για να υποστηρίξουν αναπτυξιακές τάσεις που ήταν περισσότερο της μόδας. Αυτό είχε κάποιο νόημα, έστω και στρεβλό, εφόσον οι αποδόσεις των αγροτικών επενδύσεων ήταν πιθανότατα χαμηλές, επειδή παρέμεναν χαμηλές οι τιμές των τροφίμων. Οι σημερινές υψηλότερες τιμές, ωστόσο, είναι πιθανό να παγιωθούν ακόμη κι αν παραμεριστεί η αιθανόλη και αρθούν οι απαγορεύσεις των εξαγωγών. Δημιουργείται έτσι μια ευκαιρία και μια ανάγκη για νέα αύξηση των αγροτικών επενδύσεων. Οι ΗΠΑ και άλλες βιομηχανικές χώρες οφείλουν να ηγηθούν της αύξησης αυτής, η οποία πρέπει να επικεντρωθεί στην περιοχή- Υποσαχάρια Αφρική- όπου υπάρχει το μεγαλύτερο ανεκμετάλλευτο δυναμικό και η οποία έχει έως τώρα επωφεληθεί λιγότερο από την πράσινη επανάσταση. Ένας χωρικός της Ζάμπιας, για παράδειγμα, παράγει μόνο περίπου το ένα τρίτο του καλαμποκιού ανά στρέμμα που παράγει ένας Κινέζος χωρικός. Εξαιτίας των υψηλότερων τιμών του πετρελαίου, θα είναι ακριβό στον βαθμό που για την παραγωγή του υπάρχει μεγάλη εξάρτηση από λιπάσματα, μηχανήματα και άρδευση. Αυτό σημαίνει πως η επόμενη πράσινη επανάσταση πρέπει να είναι πιο πράσινη από την πρώτη· πρέπει να επιτύχει μεγαλύτερη παραγωγή μέσω της ορθολογικότερης χρησιμοποίησης των ανεπαρκών φυσικών πόρων. Παρά τη δυστυχία που προκαλούν σήμερα οι υψηλότερες τιμές των τροφίμων, εμπεριέχουν την υπόσχεση για μια μεγαλύτερη διατροφική ασφάλεια στο μέλλον εφόσον οι ηγέτες του κόσμου επωφεληθούν από την ευκαιρία αυτή.