Φάγαμε …στο «Riso Αmaro»

Είναι ωραίο να εκπλησσόμαστε ευχάριστα. Πριν από λίγα χρόνια, όταν άνοιξε το «Riso Αmaro» σε ένα απομονωμένο σημείο της οδού Καποδιστρίου απέναντι από τον δρόμο προς Φιλοθέη, το επισκεφθήκαμε με προθυμία, αλλά είχαμε απογοητευθεί λίγο με τις δημιουργίες του τότε σεφ, ενός Ιταλού που δούλευε στα εστιατόρια της Αθήνας για χρόνια. Σε μια πρόσφατη επίσκεψή μου όμως, διαπίστωσα ότι τα πράγματα είχαν αλλάξει αισθητά προς το καλύτερο.

Το εστιατόριο είναι σύγχρονο και ευρύχωρο. Το μπαρ, με λευκό κρυφό φωτισμό να φωτίζει τα μπουκάλια γκράπας και λικέρ δημιουργεί ευχάριστη ατμόσφαιρα.

Μου αρέσει το γεγονός ότι το μενού είναι μικρό. Δεν σχεδιάστηκε από Ιταλό σεφ αλλά από τον Έλληνα σεφ Σταύρο Μίχα και την εκτέλεση έχει αναλάβει ένα νεαρό επιτελείο. Υπάρχουν κάποιες ενδιαφέρουσες και ασυνήθιστες επιλογές. Οι πρώτες ασυνήθιστες γεύσεις αφορούν το ντουέτο των ντιπ που σερβίρεται με το καλαθάκι του ψωμιού. Μου άρεσε πολύ ο συνδυασμός ελαιολάδου με πετιμέζι. Υπάρχει επίσης συκώτι στο μενού, το οποίο μας ενημέρωσαν ότι πουλάει πολύ, γιατί απευθύνεται στους λίγους που τους αρέσουν τα εντόσθια και δεν μπορούν να τα βρουν εύκολα στα μενού των εστιατορίων. Επειδή εγώ δεν ανήκω σε αυτούς, δεν το παρήγγειλα, αλλά επέλεξα μια κλασική tagliatta, ιταλική μπριζόλα ψημένη στη σχάρα, που ήταν πολύ τρυφερή και νόστιμη.

Οι σαλάτες είναι συνήθως ένα καλό βαρόμετρο όσον αφορά την ικανότητα της κουζίνας να φτιάχνει ωραία πράγματα. Οι Ιταλοί λένε ότι εάν μπορείς να φτιάξεις καλά μια καπρέζε και ένα ριζότο τότε μπορείς να φτιάξεις τέλεια οποιοδήποτε ιταλικό πιάτο. Δεν δοκιμάσαμε την καπρέζε, αλλά την απλή πράσινη σαλάτα με ντρέσινγκ λιαστής ντομάτας. Ήταν πολύ φρέσκια και το ντρέσινγκ, με τρυφερά, μεταξένια κομματάκια λιαστής ντομάτας, ήταν όπως έπρεπε. Φάγαμε ένα πολύ καλό ελαφρύ ριζότο με πέστο λεμονιού, γεμάτο γαρίδες. Μου άρεσαν τα ριγκατόνι με χοιρινό, πιπεριές τσίλι και μασκαρπόνε. Ένα πιάτο το οποίο μοιάζει τόσο πλούσιο και γεμάτο θερμίδες, δεν ήταν καθόλου βαρύ. Μάλιστα θα έλεγα ότι ήταν πρωτοφανώς ελαφρύ.

Ένας άλλος δείκτης όσον αφορά την καλή ιταλική μαγειρική είναι το κλασικό επιδόρπιο τιραμισού, που σε τόσο πολλά εστιατόρια είναι πυκνό και βαρετό και πλημμυρίζει από τη γεύση του καφέ. Εδώ, όχι τόσο. Σερβίρεται σε ένα φαρδύ ποτήρι του παρφέ και είναι νοστιμότατο με τη γεύση μπισκότων αμαρέτο αντί για τα κλασικά σαβαγιάρ. Το σοκολατένιο σαλάμι, ένας γκουρμέ κορμός, ήταν πραγματικά καλό.

«Riso Αmaro» σημαίνει «πικρό χαμόγελο» στα ιταλικά και ήταν ο τίτλος μιας κλασικής ταινίας της δεκαετίας του ΄60. Αλλά από εδώ φύγαμε με ένα γλυκό χαμόγελο έπειτα από ένα ωραίο γεύμα σε ένα εστιατόριο, το οποίο έχει βελτιωθεί με το πέρασμα των ετών.

ΙΝFΟ

Τιμές:

40-60 ευρώ το άτομο

Ατμόσφαιρα:

σύγχρονη

Σέρβις:

φιλικό και ενήμερο

Κουζίνα:

ενδιαφέρον ιταλικό φαγητό με μαεστρία

Κάβα:

καλή

«Riso Αmaro», Καποδιστρίου 104, Φιλοθέη, τηλ. 210-2716.111.