ΑΙΧΜΕΣ Στον δρόμο με τον Μάο

Το ατύχημα με το ποδήλατο προφύλαξε τον Γιώργο. Αν πήγαινε προχθές στην εργατική Πρωτομαγιά, μπορεί καμιά κροτίδα να έσκαγε στα πόδια του. Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν αρχίσει να συχνάζουν σε επικίνδυνα μέρη. Η κάθοδος στον δρόμο είναι μια πολιτική επιλογή, αλλά ο δρόμος είναι ψιλοέρημος. Ενώ οι δρόμοι στις μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου ήταν γεμάτοι, στην Αθήνα σουλατσάριζαν οι κομματικοδίαιτες ηγεσίες των συνδικάτων, ανακατεμένες με κάτι παλιούς μαοϊκούς, που συμμετέχουν πλέον στην «κεντρική πολιτική σκηνή». Το μείγμα είναι φτωχό αλλά εκρηκτικό. Όπως φάνηκε, ο εργαζόμενος κόσμος δεν είχε προσδοκίες από τη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι πλακώθηκαν μεταξύ τους, ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμός εμφανίστηκαν εκεί με τις ίδιες προτεραιότητες. Και για τους δυο, «εθνικός πλούτος» δεν νοείται χωρίς δημόσιες επιχειρήσεις.

Απλώς, η άποψη αυτή είναι πλέον μειοψηφική στην ελληνική κοινωνία.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν πρόκειται να γίνει πρωθυπουργός για να διώξει τους Γερμανούς από τη χώρα και να επιστρέψει τον ΟΤΕ στους Έλληνες. Μπορεί βεβαίως να γίνει πρωθυπουργός, παρά το γεγονός ότι όλοι γνωρίζουν πως δεν πρόκειται να ανατρέψει την επικείμενη συμφωνία με την Ντόιτσε Τέλεκομ. Αλλά το ερώτημα είναι ακριβώς αυτό: πόσο μακριά μπορεί να πάει το ΠΑΣΟΚ με την αρχαία κινεζική γλώσσα της καθ΄ ημάς Αριστεράς; Τι θα καταλάβουν οι σύγχρονοι Έλληνες ψηφοφόροι; Αν στο ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι έχουν κάτι να μοιράσουν με τους οπαδούς του Μάο, η μοιρασιά θα γίνει με τον τρόπο που οι μαοϊκοί γνωρίζουν καλύτερα. Κι αν θεωρούν ότι δεν έχουν να μοιράσουν τίποτα με τη Ν.Δ., η μοιρασιά δεν θα γίνει καθόλου. Ο σημερινός μικρός πηδαλιούχος της Ελλάδας θ΄ αρχίσει να στέλνει λουλούδια στον τάφο του Μεγάλου Τιμονιέρη.