«Σώστε το σινεμά με σουβλάκια»

40.500 εισιτήρια έκανε η «Λούφα και απαλλαγή» στο πρώτο διήμερο προβολής της

Η σάτιρα, η διακωμώδηση, είναι ίσως τα μόνα κοινά χαρακτηριστικά που έχει η «Ι4: Λούφα και απαλλαγή» με τις άλλες δύο συγγενείς ταινίες, συμφωνούν ο δημιουργός της Βασίλης Κατσίκης, αλλά και ο… νονός της Νίκος Περάκης. Η «Λούφα και απαλλαγή», όπως και η ταινία που γύρισε ο Περάκης το ΄84, είχε ως αφορμή βιωματικά στοιχεία ενός εκ των παραγωγών της. «Ο Κώστας Λαμπρόπουλος υπηρέτησε ως βοηθητικός, έριξε την ιδέα, βάσει αυτής έγραψα το σενάριο και σκηνοθέτησα την ταινία», εξηγεί ο δημιουργός της τρίτης «Λούφας».

Τηρουμένων των αναλογιών, οι ταινίες της «Λούφας» είναι το ελληνικό «ΜΑSΗ» κ. Περάκη;

Είναι τόσες πολλές οι αναλογίες που με πιάνει ίλιγγος… Το ΜΑSΗ ήταν μια αμερικανική υπερπαραγωγή, μια κυνική σάτιρα του στρατού. Η πρώτη «Λούφα» ήταν μια σάτιρα του στρατού σε μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο και η δεύτερη, μάλλον μια σάτιρα του αυτοπροσδιορισμού του Έλληνα και του πώς αντιλαμβάνεται τον «ζωτικό του χώρο»… Και η «Απαλλαγή» δεν πάει πίσω, γιατί μαζί με τους γιωτάδες διακωμωδεί και μερικούς στρατιωτικούς μύθους…

«Πατριδογνωσία» χαρακτήρισε τη «Λούφα και παραλλαγή» του Περάκη ο σκηνοθέτης Βασίλης Κατσίκης. «Σκιαγραφούσε την πολιτειακή, αλλά και την κοινωνική κατάσταση σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Η δεύτερη “Σειρήνες στο Αιγαίο” δεν έχει καμία σχέση με την πρώτη αλλά και με αυτήν εδώ, τη σημερινή. Όμως η “Λούφα και απαλλαγή” είναι μια διακωμώδηση καταστάσεων που συμβαίνουν στον στρατό με κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο», εκτιμά ο Βασίλης Κατσίκης.

Μάντης ο Περάκης δεν είναι και το ενδεχόμενο να δούμε στο μέλλον και τέταρτη συνέχεια θα εξαρτηθεί «από την επιτυχία της ταινίας και μόνο, εκτός εάν υπάρξει ξαφνικά καμιά επιστράτευση γερόντων, οπότε θα έχω και θέμα…».

Είναι συγκυρία, εκτιμάτε, η ανάταση του ελληνικού σινεμά και ο εκτοπισμός ξένων ακριβών παραγωγών από τις πρώτες θέσεις;

Δεν είναι κάτι που συμβαίνει ξαφνικά και δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αφού και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες παρατηρείται μια άνοδος της εγχώριας παραγωγής.

Πού οφείλεται η άνοδος αυτή; Οι ελληνικές ταινίες είναι καλές ή οι αμερικανικές ήταν λιγότερο καλές απ΄ ό,τι άλλες χρονιές;

Ίσως έπειτα από τόσα χρόνια χολιγουντιανού ντάμπελ τσίζμπεργκερ, γουστάρουμε πάλι μια ταπεινή φασολάδα, που στο κάτω κάτω είναι και πιο νόστιμη…

Από την άλλη, οκτώ σινεμά θα βάλουν λουκέτο και ήδη γίνεται λόγος για κρίση ακόμα και στα πολυσινεμά. Η εκτίμησή σας;

Γι΄ αυτό βγαίνει η «Λούφα» με 85 κόπιες… Για να προλάβουμε το κακό. Τέτοιες φήμες κυκλοφορούν από το ΄90. Με τον ψηφιακό κινηματογράφο πιστεύω ότι πολλά από τα σημερινά προβλήματα θα εκλείψουν… Όσο για τα μούλτιπλεξ πρέπει κι αυτά να καταλάβουν ότι με τις ελληνικές ταινίες δεν μπορούν να προσφέρουν νάτσος και πόπκορν. Γιατί στα θερινά οι τυρόπιτες γίνονται ανάρπαστες πριν από το διάλειμμα; Γιατί όχι μερικά καλαμάκια, ακόμη και μια φασολάδα σε χάρτινο μπολάκι και πλαστικό κουταλάκι… «Με τυρόπιτες, σουβλάκια και φασολάδα, αντί νάτσος και πόπκορν, θα ανακάμψουν εισπρακτικά τα πολυσινεμά», εκτιμά ο Νίκος Περάκης