Τα αιολικά πάρκα

Ο κ. Στέλιος Φλαμπούρης, από το Greesthach της Γερμανίας, ερευνητής του Ιnstitute For Coastal Research, γράφει για τα αιολικά πάρκα με αφορμή το σχετικό ρεπορτάζ («ΤΑ ΝΕΑ» 21.4.2008):

«Η ενέργεια του υπουργείου να προκηρύξει κατ΄ ευθείαν διαγωνισμό για τη δημιουργία αιολικού πάρκου είναι εξαιρετικά επίφοβη. Υπάρχουν χώρες (Γερμανία, Δανία) που διατηρούν τουλάχιστον για 20 χρόνια ερευνητικές πλατφόρμες στις περιοχές όπου εγκαθιστούν ή όχι τα αιολικά τους πάρκα των τριών ερευνητικών πλατφορμών της Γερμανίας. Ειδικότερα στο Fin-3, που χρηματοδοτήθηκε για την ανάπτυξη αιολικού πάρκου, συμμετέχουν δέκα διαφορετικά πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα και εταιρείες που εξετάζουν την πλατφόρμα αυτή καθεαυτή, τις καιρικές και κλιματικές συνθήκες και την επίδραση της κατασκευής στην πανίδα γύρω από την πλατφόρμα. Και τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών θα χρησιμοποιηθούν για την προκήρυξη ή όχι θαλάσσιου αιολικού πάρκου.

Η έγκριση ενός τέτοιου μεγέθους προγράμματος δεν μπορεί να γίνεται με οικονομικούς όρους. Ουσιαστικά είναι μια εξαιρετικά υψηλού κινδύνου επένδυση σε ένα άγνωστο περιβάλλον, με περισσότερες άγνωστες παραμέτρους από ό,τι γνωστές. Για την ιστορία θα ήθελα να υπενθυμίσω πως το Αιγαίο Πέλαγος παρακολουθείται συστηματικά μόνο τα τελευταία δέκα χρόνια και αυτό όχι στις παράκτιες περιοχές που παρουσιάζονται ως καταλληλότερες για τη θεμελίωση αιολικών πάρκων. Η ενδελεχής μελέτη του παράκτιου περιβάλλοντος είναι το πρώτο ζητούμενο και στη συνέχεια η σύναψη συμβάσεων με εταιρείες (που είναι και ο μόνος ρόλος τον οποίο θα έπρεπε να έχει το υπουργείο Οικονομίας).

Η γενικότερη εντύπωση είναι η μη ύπαρξη μιας γενικότερης πολιτικής για τη χρησιμοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και μοιάζει πως και αυτό το project είναι μια αποσπασματική κίνηση για να εναρμονιστεί η Ελλάδα με τις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Κοινότητας».