Ένα κομματικό κατασκεύασμα, και μάλιστα χαμηλής ποιότητας

Γενικά ο τρόπος που οι συγγραφείς του εγχειριδίου Ιστορίας της Γ΄ Λυκείου αντιμετωπίζουν τον φασισμό είναι προβληματικός. Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι το νέο εγχειρίδιο εγγράφεται σ΄ αυτό που ο Σλάβοϊ Ζίζεκ χαρακτήρισε «ένα ευρύτερο ιδεολογικό και πολιτικό σχέδιο ν΄ αλλάξουν οι όροι του μεταπολεμικού συμβολικού συμφώνου της ευρωπαϊκής ταυτότητας, το οποίο βασιζόταν στην αντιφασιστική ενότητα». Αλλά και σε πολλά άλλα σημεία, αποπνέοντας ακηδία, ημιμάθεια, υποκρισία και σκοταδισμό, αποτυπώνει τα πολιτισμικά ελλείμματα και τον πολιτικό αυταρχισμό μιας παλιότερης ελληνικής Δεξιάς, και σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες ενός σύγχρονου σχολείου.

Τελικά, το υπουργείο Παιδείας αξιοποίησε την επίθεση της άκρας Δεξιάς ενάντια στο προηγούμενο βιβλίο για να επιβάλει στις σχολικές αίθουσες ένα κομματικό κατασκεύασμα, και μάλιστα χαμηλής ποιότητας. Τα Ιδρύματα Καραμανλή έχουν κάθε δικαίωμα να γράφουν τη δική τους εκδοχή της Ιστορίας, αλλά δεν έχουν κανένα δικαίωμα να την κάνουν υποχρεωτικό και αποκλειστικό εγχειρίδιο για την ελληνική νεολαία. Η πολυφωνική διδασκαλία της Ιστορίας στο σχολείο είναι για όλες και όλους μας ζήτημα δημοκρατίας.

Πρέπει επιτέλους ν΄ αποφασίσουμε αν θέλουμε μια Ιστορία ναρκωτικό ή, αντίθετα, μια Ιστορία που να ξυπνά τη συνείδηση των παιδιών και να τα βοηθά ν΄ αντιμετωπίσουν τα τεράστια προβλήματα που άλυτα τούς παραδίνει η δική μας γενιά. Αυτό που σίγουρα δεν χρειάζονται καθόλου μα καθόλου είναι ιστορίες όπου ο Χίτλερ απεικονίζεται σαν δίκαιος και νηφάλιος ελληνολάτρης.