Συνοικία το όνειρο στα «Παληά»

Ο λόφος των Παλαιών κατοικείται συνεχώς από τα προϊστορικά χρόνια και τα πρώτα «Παληά Μαγαζειά» άρχισαν να κτίζονται γύρω στα 1655, ανάμεσα στο παλιό Κάστρο του Βόλου και τη θάλασσα. Χαμηλά, πέτρινα μαγαζιά με κεραμοσκεπές, τα νοίκιαζαν οι Τούρκοι στους Έλληνες εμπόρους κυρίως του Πηλίου. Σήμερα τα Παληά, που εκτείνονται δεξιά και αριστερά της λεωφόρου Λαμπράκη, είναι για την πόλη ό,τι του Ψυρή για την Αθήνα και τα Λαδάδικα για τη Θεσσαλονίκη.
Αφετηρία της περιήγησης στη συνοικία μπορεί να αποτελέσει το συγκρότημα Τσαλαπάτα. Είναι ο μεγαλύτερος και πιο εντυπωσιακός από τους βιομηχανικούς χώρους – με έκταση 22.000 στρέμματα και 7.600 τετραγωνικά σε κτίρια- και ένα από τα σημαντικότερα δείγματα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη. Το παλιό πλινθοκεραμοποιείο σχεδιάστηκε το 1925 για τους αδελφούς Τσαλαπάτα από Βέλγους μηχανικούς. Στην ακμή του παρήγε 9.000.000 τούβλα και κεραμίδια ετησίως, απασχολώντας 250 εργάτες. Τερμάτισε τη λειτουργία του τo 1978. Σήμερα φιλοξενεί εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης, μια σχολή χορού, την έδρα της ορχήστρας Εστουντιαντίνα Βόλου, έναν συνεδριακό χώρο και μια αίθουσα δεξιώσεων. Φιλοξενεί όμως και το Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας που αναδεικνύει τις εγκαταστάσεις και τον μηχανολογικό εξοπλισμό του παλιού κεραμοποιείου. Βόρεια του εργοστασίου αποκαλύπτονται τμήματα του βυζαντινού τείχους, που κατεδαφίστηκε το 1889.

Η περιήγηση συνεχίζεται στη συνοικία του Κάστρου, το κομμάτι της πόλης που κατοικείται συνεχώς από τα προϊστορικά χρόνια. Κτισμένο πάνω σε έναν χαμηλό λόφο, το Κάστρο υπήρξε ανέκαθεν ένας προνομιούχος τόπος. Η συνοικία με τα χαμηλά σπίτια και τις λουλουδιασμένες αυλές πραγματικά ξεχωρίζει.

Στο εσωτερικό της υπάρχει ο πολυχώρος Λούλη . Προχωρώντας στην οδό Μητροπολίτη Γρηγορίου διακρίνετε την ερειπωμένη μπαρουταποθήκη και την εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων. Είναι η πρώτη εκκλησία που χτίστηκε μετά την απελευθέρωση του Βόλου το 1881. Στο προαύλιό της σώζονται λείψανα παλαιοχριστιανικής βασιλικής ενώ στο πίσω μέρος του ναού αποκαλύπτεται μέρος του τείχους. Κατηφορίζοντας την οδό Φερών θα συναντήσετε την καπναποθήκη Παπάντου, όπου πρόκειται να στεγαστεί μελλοντικά το Μουσείο Πόλης. Νότια, στη συμβολή Λαμπράκη και Φερών αποκαλύφθηκαν τμήματα οχύρωσης και μερικά πήλινα πιθάρια. Απέναντι, ανάμεσα σε σπίτια και καταστήματα, θα δείτε το τούρκικο χαμάμ του 17ου αιώνα. Διασχίζοντας στη συνέχεια την οδό Λαμπράκη θα μπείτε στη συνοικία του Παλιού Λιμεναρχείου, όπου για πολλά χρόνια στεγάζονταν το τελωνείο, το λιμεναρχείο και τα μαγαζιά της παλιάς πόλης.

info:

Ο κεντρικός δρόμος, η Φερών, παράλληλα στον σιδηροδρομικό σταθμό, στεγάζει εστιατόρια σε παλιές, ανακαινισμένες αποθήκες, που λειτουργούν το βράδυ, ενώ από την κάτω πλευρά, η όμορφη ανακαινισμένη πλατεία φιλοξενεί τα τσιπουράδικα- που είναι ανοιχτά από το μεσημέρι- και μπαράκια για ποτό. Γύρω από την πλατεία, οι πεζόδρομοι είναι γεμάτοι σιδηρουργεία και μικρομάγαζα που αλλάζουν την πραμάτεια τους ανάλογα με την εποχή.