Τραγικές κοκορομαχίες

Όταν ο Ορέστης μητροκτόνος αλλά και εκδικητής του φόνου του πατέρα του από τη μητέρα του παρουσιάζεται να δικαστεί στην Αθήνα για τη μιαρή του πράξη, η Αθηνά προβαίνει στην ίδρυση του Βουλευτηρίου, όπως το ονομάζει ο Αισχύλος, του Αρείου Πάγου. Στον νέο αυτόν θεσμό οι θεοί, εγκαταλείποντας πια τις ομηρικές τους ωμές και συχνά κατάφωρα ευνοϊκές προς τους προστατευομένους τους ήρωες παρεμβάσεις, αφήνουν την απόδοση δικαιοσύνης στην ανθρώπινη εμπειρία, ευθύνη και σχετικότητα.

Παρ΄ όλα αυτά πριν η Αθηνά προεδρεύσει για τελευταία φορά στο νέο θεσμό καθορίζει και τους θεμελιώδεις άξονες πάνω στους οποίους ο θεσμός αυτός θα πρέπει να στηρίζει το κύρος του, την ισχύ του και την ηθική του. «Σ΄ αυτόν τον Βράχο του Άρη… απ΄ όπου πήρε τ΄ όνομα ο Βράχος, Άρειος Πάγος, σ΄ αυτόν ο σεβασμός των πολιτών κι ο αδελφός του φόβος μέρα και νύχτα την αδικία θα συγκρατούν· φτάνει να μη νοθεύουν τη ροή των νόμων οι πολίτες. Πού θα ΄βρεις καθαρό νερό να ξεδιψάσεις, όταν με λάσπες και βρωμιές το μαγαρίζεις;». Και παρακάτω: «Αδέκαστο στήνω το Βουλευτήριο τούτο, αγέλαστο και σεβαστό, φρουρό που ξαγρυπνά στης κοιμισμένης πόλης το προσκέφαλο». Κι αλλού:

«Ποιος είναι δίκαιος άνθρωπος και δε φοβάται τίποτα;». Και αλλού: «(οι πολίτες) να μην ανέχονται την αναρχία και τον δεσποτισμό».

Για να επιτευχθούν όλα αυτά, πρέπει να αποφεύγονται οι εμφύλιες συγκρούσεις, και εδώ βέβαια εννοεί οι εντός της πόλεως αντιπαραθέσεις με ακραίες θέσεις και βίαιο τρόπο. Παντού πρέπει να πρυτανεύει η διάθεση για διάλογο, ο Αγοραίος Ζευς, ο θεός της αγοράς, δηλαδή της συναλλαγής, της ανταλλαγής προϊόντων και επιχειρημάτων και η θεά του Διαλόγου η Πειθώ μόνο μπορούν να γλιτώσουν τον Δήμο από τις «αμάχες του ορνιθώνα». Ο Αισχύλος με το στόμα της Αθηνάς χαρακτηρίζει τις εντός της πόλεως εμφύλιες συρράξεις σαν τραγικές κοκορομαχίες, όπου το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να ξεπουπουλιάζουν ο ένας κόκορας τον άλλον με αποτέλεσμα να μείνουν γελοιωδώς γυμνοί.