ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Είναι μπλόφα

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Κ. Παπανδρέου, Φαρές Πατρών, γράφει:

«Για τον νέο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα, έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα: η αριστερή ιδεολογία για την οποία διατείνεται ότι το κόμμα του ακολουθεί, είναι ψευδεπίγραφη και κατά συνέπεια το ενδιαφέρον του κόμματος για τις λαϊκές τάξεις, αποτελεί μπλόφα. Αυτό φαίνεται καθαρά από την υιοθέτηση θέσεων καπιταλιστικού χαρακτήρα με σκοπό, προφανώς, την άμβλυνση σχέσεων των εκ διαμέτρου αντιθέτων κοινωνικών τάξεων, χάριν τάχα της ομαλής συνύπαρξης.

Αν είναι δυνατόν ο λύκος να συνυπάρξει με το αδύναμο αρνάκι που ορέγεται. Βασικό μενού και σε καθημερινή βάση για την καπιταλιστική τάξη είναι ο μόχθος και ο ιδρώτας των λαϊκών στρωμάτων κ. Τσίπρα. Γιατί αν νομίζεις πως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε θα ήταν σαν να υποστηρίζεις ότι 2 και 2 κάνουν 22! Δείχνεις, κι από φιλαρέσκεια προφανώς, να διακατέχεσαι από μια βαθιά επιθυμία για αναγνώριση και πιστοποίηση, πως δήθεν αποτελείς την ειδοποιό διαφορά από τους άλλους πολιτικούς, πως δηλαδή ξεχωρίζεις απ΄ αυτούς, κάτι που συνεπάγεται ματαιοδοξία παρά φιλοδοξία. Γι΄ αυτό κι από λαϊκίστικη διάθεση συμπεριφέρεσαι σαν τον αρπακτικό γύπα απειλώντας να κατασπαράξεις το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν διαφέρεις από τους γνωστούς Δον Κιχώτες, Γεωργιάδη, Παπαθεμελή, Ψωμιάδη, Βορίδη και Βελόπουλο».

Ο Θαν.Σταματέλος, Καστέλλια Παρνασίδας, γράφει:

«Στον εικοστό αιώνα η Ελλάδα έχασε σημαντικές ευκαιρίες όχι μόνο να ορθοποδήσει, αλλά και να πρωταγωνιστήσει ως χώρα. Η πρώτη καλή ευκαιρία χάθηκε όταν μετά τον εμφύλιο πόλεμο δεν σχηματίστηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας μεγάλης διάρκειας και ενώ παράλληλα μπήκαν στο συρτάρι του κράτους πολλά λεφτά με το σχέδιο Μάρσαλ, δεν έγινε τίποτα από επενδύσεις. Τα λεφτά δόθηκαν σε ελάχιστες επιχειρήσεις ψιλικατζίδικων. Την ίδια εποχή, το έμψυχο υλικό, ό,τι καλύτερο διέθετε η χώρα μας, έβγαζε διαβατήριο για Καναδά, Αυστραλία, Γερμανία και αλλού. Γι΄ αυτά τα δύο γεγονότα που συνέβησαν στην δεκαετία του 1950, την ευθύνη τη χρεώνονται τρεις κυβερνήσεις. Τι να πούμε όμως για τη συνέχεια και τις ευθύνες που χρεώθηκαν οι 25 κυβερνήσεις μέχρι σήμερα αλλά και όλα τα πολιτικά κόμματα;

Κανένας μα κανένας πολιτικός δεν αισθάνθηκε τόσα χρόνια το βάρος της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς και να φωνάξει μέσα στο Κοινοβούλιο πως ως Έλληνες δεν έχουμε το δικαίωμα να λησμονούμε το γνωμικό των αρχαίων προγόνων μας ότι “το χρήμα πολλοί εμίσησαν αλλά τη δόξα ουδείς”.

Επιτέλους ας πάρει την πρωτοβουλία ένα από τα πέντε κόμματα ή ακόμα και ένας βουλευτής και να προτείνει την απαραίτητη λύση για την Ελλάδα που θα είναι η εφαρμογή του νόμου και μάλιστα όπως ορίζει η αμερικανική νομοθεσία. Που θα σημαίνει να φέρουμε την περήφανη Ελλάδα στη θέση που της αξίζει. Όχι μόνο δεν θα υπάρχουν σκάνδαλα στον ελληνικό πολιτικό χώρο, αλλά ούτε που θα τους περνάει κάτι τέτοιο από το μυαλό. Φτάνει μόνο να θυμηθούν την ενέργεια του Αμερικανού υφυπουργού Οικονομικών τον Γενάρη του 1987 που για υπόνοια οικονομικού σκανδάλου αυτοκτόνησε με περίστροφο μπροστά στους δημοσιογράφους».