ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν ο Σαχτούρης εμφανίστηκε ως Χρυσάνθης

Ο Μίλτος Σαχτούρης (1919-2005)

υπογράφοντας ως Μίλτος Χρυσάνθης δημοσίευσε διηγήματα σε περιοδικά των τελευταίων χρόνων του Μεσοπολέμου. Το 1941 εξέδωσε στον Γκοβόστη τη συλλογή Η μουσική των νησιών μου, αλλά «μετά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, μάζεψε όσα αντίτυπα είχε στη διάθεσή του και τα έκαψε».

Τον Μάιο του 1945 με την παρότρυνση και με στολίδι εξωφύλλου του Νίκου Εγγονόπουλου τύπωσε στον Ίκαρο τη Λησμονημένη.

Εξακολουθούσε να χειρονομεί όπως και στις επόμενες συλλογές του, σαν κωφάλαλος από τον πόλεμο. Να τραυλίζει «με άλαλη γλώσσα, για τον φόβο, τον πανικό, την τρέλα, τη νεύρωση και τον θάνατο, την ασφυξία και την αυτοκτονία (Α.

Καραντώνης).

Η κριτική μπορεί να άργησε να εκτιμήσει την ποίησή του, αλλά οι ομότεχνοί του τη δέχτηκαν με σεβασμό και επικοινώνησαν μαζί της. Οι θετικές αντιδράσεις των νεωτέρων που του αφιέρωσαν ποιήματα ή παρώδησαν τα δικά του, συγκρίνονται ίσως με τις αντίστοιχες προς τον Καβάφη (Γ.

Περαντωνάκης).