[ ΡΙΠΕΣ ] Ευθύνες

Η πείρα των τελευταίων δεκαετιών έχει αποδείξει ότι μια απεργία για να λειτουργήσει θετικά, πρέπει να αποτελεί το έσχατο όπλο σε μια εργατική διεκδίκηση.

ΑΥΤΟ οφείλουν να το γνωρίζουν οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ όχι μόνο για να προστατεύσουν τα συμφέροντα των μελών τους, αλλά κυρίως για να διασφαλίσουν ότι δεν θα βρεθούν αντιμέτωποι με την κοινωνία.

ΚΑΙ θα πρέπει να είναι ήδη φανερό ότι έχουν προκαλέσει πολύπλευρες αντιδράσεις παρά το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων θίγεται και αυτή από το ασφαλιστικό νομοσχέδιο.

ΜΕΣΑ στα πλαίσια αυτά η αντιπαράθεσή τους με τη διοίκηση της ΔΕΗ για το αν σωστά κάνουν τις πολύωρες διακοπές ή όχι, έχει μικρή μόνο σημασία. Γιατί φυσικά αυτό που θα πρέπει να τους ενδιαφέρει είναι το αποτέλεσμα.

ΑΝ δηλαδή επιτρέποντας τη λειτουργία μερικών ακόμα μονάδων οι διακοπές πράγματι περιορίζονταν στο ημίωρο που οι ίδιοι δηλώνουν ότι θεωρούν λογικό, τότε θα είχαν πετύχει τον στόχο τους χωρίς να προκαλούν κοινωνικές αντιδράσεις.

ΑΛΛΩΣΤΕ είναι σαφές- και το κατανοούν ασφαλώς και οι ίδιοι οι εκπρόσωποι της ΓΕΝΟΠ- ότι η κατανομή των φορτίων του ρεύματος είναι ευθύνη της Πολιτείας. Δεν είναι δουλειά των συνδικαλιστών να υπαγορεύουν πού και πώς θα γίνουν οι διακοπές.

ΜΕΤΑ από αυτές τις διευκρινίσεις ωστόσο θα πρέπει να είναι εξίσου σαφές ότι το δικαίωμα της απεργίας δεν μπορεί να αμφισβητείται μέσω της παρέμβασης του εισαγγελέα.

ΟΥΤΕ μπορεί να τρομοκρατούνται οι εργαζόμενοι με αγωγές για τις ζημιές που υποτίθεται ότι προκαλεί η άρνησή τους να δουλέψουν. Από τη στιγμή που μια απεργία προκηρύσσεται νόμιμα η κοινωνία αποδέχεται και το συνακόλουθο κόστος. Όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού.

ΚΑΙ όπως και πάλι έχει αποδείξει η πείρα τέτοιου είδους παρεμβάσεις έχουν συνήθως τα αντίθετα αποτελέσματα: οξύνουν την αντιπαράθεση και βαθαίνουν τα αδιέξοδα!