Ο Ζορό του Βορρά

ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ δημοκρατία, πρωθυπουργός γίνεται όποιος φέρνει διαφημίσεις- και τα αστέρια ξεθωριάζουν γρήγορα. Αλλά δεν σβήνουν ποτέ. Πέρυσι ήταν ο Βας Βας ο Παρασκευάς, φέτος τον συμπληρώνει ο Ψωμιάδης Ζορό. Η μάσκα, ελληνική- σαν τη Μακεδονία.

Ουδείς αμφιβάλλει πια ότι η δημοκρατία μας είναι τηλεοπτική.

Και τελευταίοι άπιστοι Θωμάδες ασφαλώς πείσθηκαν, όταν αντελήφθησαν ότι και σε αυτή τη φάση με τα Σκόπια, την εθνική συνείδηση εκπροσωπεί ο κ. Κ. Ζουράρις, που ξέρει να κάνει- και να φέρνει- νούμερα. Ας πρόσεχαν, οι υπόλοιποι.

Η τηλεοπτική δημοκρατία είναι σκληρή. Δεν έχει σημασία τι κάνει και τι λέει κανείς- αντιθέτως, έχει μεγάλη σημασία ποιος κάνει ό,τι κάνει. Προφανώς, τώρα που πέρασαν οι πρώτες μέρες της εκλογής Τσίπρα, η κ. Αλέκα Παπαρήγα θα αναπολεί την εποχή που μόνη εκείνη έδινε το «παρών» στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Βεβαίως, οι εμφανίσεις της δεν έπαιζαν στα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα- στις περισσότερες φορές, ο 902 είχε την αποκλειστικότητα και οι διαμαρτυρόμενοι δεν κέρδιζαν ιδιαίτερη δημοσιότητα. Αλλά τώρα, τα πράγματα άλλαξαν. Μπροστά ο κ. Αλέξης, πίσω οι κάμερες…

Ο πρόεδρος και η ΒΜW
ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ, και πολύ σωστά συμβαίνει αυτό. Αλλιώς δείχνει ο πρόεδρος πάνω σε ΒΜW εξακοσάρα, με το κράνος του και τα γυαλιά πιλότου. Και διαμαρτυρία λαϊκή- και εκπομπή για τους 2 τροχούς. Δύο σε ένα, νοικοκυρεμένα.

Κάπως έτσι είχε αρχίσει την προεδρική του καριέρα και ο κ. Γ. Παπανδρέου- με μελομακάρονα στους καμεραμέν και μεγάλες δόσεις τζόγκινγκ στους δρόμους. Σήμερα, δίνει κοτζάμ συνεντεύξεις Τύπου και ούτε που ιδρώνει το αυτί κανενός.

Στο ΠΑΣΟΚ οργίζονται και θέλουν να σπάσουν την τηλεόραση. Δικαίως, ίσως, αλλά δεν αναλογίζονται ότι έχουν κι αυτοί την ευθύνη τους.

Το 2004, έγιναν το πρώτο κόμμα της τηλεοπτικής δημοκρατίας, με την περιβόητη «ανοικτή εκλογή προέδρου», χωρίς αντίπαλο. Το 2007, το επανέλαβαν, με αντίπαλο αυτή τη φορά, ως σκληρό τηλεριάλιτι. Το 2008, δεν τους θέλει η ΑGΒ. Αλλά στην Ελλάδα κανείς δεν πεθαίνει…