Μινιμαλισμός προ των πυλών

Δύο μινιμαλιστές έρχονται στην Αθήνα. Και ενώ πολλά «ενώνουν» τον Μάικλ Νάιμαν και τον Φίλιπ Γκλας, οι δυο συνθέτες αποκαλύπτουν κάθε φορά τη διαφορετική τους μουσική οντότητα. Και ο μινιμαλισμός δείχνει τα πολλά πρόσωπά του.

«Η μουσική είναι δύναμη, πάθος, παλμός, πόνος» λέει. Όσο κι αν η μουσική του ταυτότητα γράφει «μινιμαλιστής», ο Μάικλ Νάιμαν δεν ορίζεται από αυτό μόνο. Με την ευρεία έννοια, ο Νάιμαν είναι ένας ποπ καλλιτέχνης, τα CD του οποίου έχουν κεντρική θέση στα ράφια των δισκοπωλείων- εκεί που ψάχνει ο πολύς κόσμος να να βρει τις μουσικές από τα «Μαθήματα Πιάνου» της Τζέιν Κάμπιον ή από τις ταινίες του Πίτερ Γκρίναγουέι. Ο μινιμαλισμός όμως είναι τάση. Ήταν από την εποχή που ο Βρετανός συνθέτης πρωτοχρησιμοποιούσε τον όρο (στη δεκαετία του ΄60, ως

ΙΝFΟ

Μάικλ Νάιμαν με 11μελή ορχήστρα την Τρίτη (εισιτήρια: 35-75 ευρώ). Ο Φίλιπ Γκλας με το «Βook of Longing», βασισμένο σε ποιήματα και σχέδια του Λ. Κοέν, 8- 12 Ιουλίου (εισιτήρια: 20-85 ευρώ). Στο θέατρο Βadminton, στο Άλσος Στρατού (Κατεχάκη).

μουσικοκριτικός) για να περιγράψει το είδος. Ο Νάιμαν στο μεταξύ περνούσε από τις λέξεις και το κείμενο, στις νότες και στις μουσικές του συνθέσεις, διαμορφώνοντας το δικό του μινιμαλιστικό σύμπαν.

Ο Νάιμαν, όπως τον περιγράφουν όσοι τον ξέρουν, έχει επιλέξει και έχει διαμορφώσει τον δικό του τρόπο ζωής- λίγο μακριά από τη φήμη που του έχει χαρίσει η δουλειά του. Το μεγάλο Στάινμπεκ πιάνο του στο σαλόνι του σπιτιού του ξεγελάει πολλούς- στην πραγματικότητα όμως ο Μάικλ Νάιμαν έχει ραντεβού με τη μούσα του στο επάνω δωμάτιο, το ειδικά διαμορφωμένο σε στούντιο. Εκεί συνήθως γεννιούνται οι μουσικές του εικόνες. Η φήμη και όλη αυτή η αναγνώριση που έχει κατακτήσει σήμερα, δεν του εξασφαλίζουν (όπως λέει συχνά χαριτολογώντας) την έμπνευση, η κενή σελίδα προκαλεί πάντα τρόμο στον δημιουργό. Τα γεμάτα θέατρα, οι πωλήσεις των CD, οι αναζητήσεις των μουσικών του είναι, από την άλλη, εξασφαλισμένη υπόθεση. Και αυτή η άλλη πλευρά του Μάικλ Νάιμαν δείχνει έναν διαφορετικό ποπ σταρ. Έναν «μινιμαλιστικό» ποπ σταρ. Αυτός πρόκειται να εμφανιστεί ξανά μπροστά στο ελληνικό κοινό του, με ένα κουαρτέτο εγχόρδων, τρία σαξόφωνα, τρομπέτα, τρομπόνι, κόρνο, μπάσο και, βέβαια, το πιάνο του.


Από τα σχέδια του Κοέν

Μια ξεχωριστή συγκυρία φέρνει τον Φίλιπ Γκλας, τον άλλο διάσημο μινιμαλιστή, στην Αθήνα. Το νέο έργο του Γκλας είναι βασισμένο στην ποίηση και στα σχέδια του Λέοναρντ Κοέν (ναι, ο Κοέν σχεδιάζει εξαιρετικά- αναζητήστε να δείτε τις χαμογελαστές αυτοπροσωπογραφίες του). Οι δυο τους έχουν ιστορία, αφού συναντήθηκαν και συζήτησαν για πιθανή μελλοντική συνεργασία περίπου έξι χρόνια πριν, προτού ακόμη το «Βook of Longing» του Κοέν γίνει βιβλίο. Στους στίχους και στα σχέδια του Κοέν βασίστηκε ο Γκλας για να γράψει τη μουσική του. Εικόνες από αυτά προβάλλονται στο βάθος, ενώ κάποιες στιγμές ακούγεται ο ίδιος ο Καναδός να απαγγέλλει. «Αυτό που έκανε ο Φιλδήλωνε κατόπιν ο Κοέν- μου έδωσε μεγάλη ικανοποίηση… Είναι σαν να σου ζητάει ο Μπαχ να χρησιμοποιήσει τους στίχους σου». Τέσσερις τραγουδιστές βρίσκονται επίσης στη σκηνή και ερμηνεύουν στίχους του. Η παράσταση «Βook οf Longing» των Κoέν-Γκλας, έκανε πρεμιέρα πέρσι το καλοκαίρι στο Λουμινάτο Φεστιβάλ του Τορόντο.