Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Ποιος πληρώνει τις υπερβάσεις;

ΣΑΝ ΚΟΡΗ οφθαλμού προσέχει- υποτίθεται- η κυβέρνηση το δημοσιονομικό έλλειμμα, μη τυχόν και επιβαρυνθεί π.χ. εξαιτίας του Ασφαλιστικού και δεν μπορεί μετά να το μαζέψει.

Τι δεν μας είπαν Πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομίας την περασμένη εβδομάδα στη Βουλή για να μας πείσουν ότι αν δεν ελεγχθούν οι δαπάνες του ασφαλιστικού συστήματος στο μέλλον, θα τινάξουν στον αέρα όχι μόνο τον προϋπολογισμό, αλλά και το κράτος γενικότερα.

Κι όμως, ενώ καίγονται να μην αυξηθούν οι δαπάνες του Ασφαλιστικού, ενώ ετοιμάζονται- για να πάμε στα πιο κοντινά- για νέες αυξήσεις λιτότητας στους μισθούς σε εποχή υψηλού πληθωρισμού, το έλλειμμα έχει ήδη αρχίσει να ξεφεύγει… από την πίσω πόρτα. Όχι από την εφαρμογή μεγάλων και σπουδαίων πολιτικών, αλλά από την αδυναμία να ελεγχθεί η σπατάλη και να εισπραχθούν οι φόροι που έχουν προϋπολογισθεί. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το 2007 το έλλειμμα θα αγγίξει τελικώς το 3% του ΑΕΠ (διαμορφώνεται γύρω στο 2,8%-2,9%), ενώ ο αρχικός προϋπολογισμός προέβλεπε 2,4% του ΑΕΠ και ο αναθεωρημένος στόχος (του προϋπολογισμού του 2008) έπειτα από τις πυρκαγιές του Αυγούστου ήταν για 2,7%. Κι αυτά χωρίς να υπολογίζουμε τα κρυφά ελλείμματα και τις αλχημείες, στις οποίες το οικονομικό επιτελείο παρουσιάζει όλο και υψηλότερες επιδόσεις.

Ίσως γι΄ αυτό- τον φόβο της υπέρβασης των ελλειμμάτωνο κ. Αλογοσκούφης κρατάει πλέον μια επιφύλαξη όταν αναφέρεται στον στόχο για μηδενισμό του ελλείμματος το 2010, συνδέοντας την επίτευξή του με τις διεθνείς συνθήκες. Ποιος θα του καταλογίσει ότι οι υπερβάσεις που σημειώνονται δεν έχουν σχέση με τις διεθνείς συνθήκες;