Λατίνοι, Ινδιάνοι και… λυσσασμένοι λύκοι

Μία προσεκτική ανάγνωση του κειμένου βρίσκει αρκετές μετατοπίσεις του κέντρου βάρους των γεγονότων, αναδείξεις νέων πτυχών ή και πλήρεις ανατροπές της εικόνας που έχει ο μέσος Έλληνας για ορισμένες πλευρές της Ιστορίας.

Στη θεματική ενότητα «Έλληνες κάτω από ξένη κυριαρχία» θετική εντύπωση προκαλεί η ανάδειξη, στο μέτρο που της αναλογεί, και της κυριαρχίας των Λατίνων που ώς τώρα βρισκόταν τελείως στη σκιά της κυριαρχίας των Οθωμανών. Έτσι ο μαθητής βλέπει σε χάρτη του 15ου αιώνα ότι της οθωμανικής κυριαρχίας (τότε) εξαιρούνται τα Ιόνια Νησιά (συμπεριλαμβανομένων των Κυθήρων), η Κρήτη, η Εύβοια, ορισμένα σημεία της Πελοποννήσου καθώς και όλα τα νησιά του Αιγαίου που έχουν μοιραστεί σε Βενετούς, Γενουάτες και Φράγκους.

Στο κεφάλαιο «Η Ευρώπη ανακαλύπτει τον κόσμο» υπάρχουν τρεις πηγές: ένα απόσπασμα από Το βιβλίο των θαυμάτωντου Μάρκο Πόλο (15ος αιώνας), απόσπασμα από το Χρονικό της αποκάλυψης και της κατάκτησης της Γουινέας του Εάνες ντε Αζουράρα (1543) αλλά και το εξής απόσπασμα από την Πολύ σύντομη αναφορά στην καταστροφή των Δυτικών Ινδιών,κείμενο του 1552 γραμμένο από τον Βαρθολομαίο ντε Λας Κάζας: «Ενώ οι Ινδιάνοι είχαν καλοί διάθεση απέναντί τους, οι χριστιανοί εισέβαλαν σ΄ αυτές τις χώρες σαν λυσσασμένοι λύκοι. Ιδού οι λόγοι για τους οποίους σκοτώθηκαν τόσοι άνθρωποι: (…) όλοι όσοι ήρθαν πίστεψαν ότι, καθώς επρόκειτο για λαούς απίστων, νομιμοποιούνταν να τους σκοτώσουν ή να τους αιχμαλωτίσουν, να τους πάρουν τα αγαθά τους, χωρίς να νοιάζονται καθόλου και να έχουν τύψεις συνείδησης για τέτοια πράγματα. (…) οι ίδιοι αυτοί άπιστοι ήταν τα πιο γλυκά και ειρηνικά πλάσματα του κόσμου, χωρίς καθόλου όπλα».