[ ΑΙΧΜΕΣ ] Αριστερός Συνωστισμός

Ταραχή μεγάλη φαίνεται ότι προκάλεσε στο ΠΑΣΟΚ η εκλογή Τσίπρα στην ηγεσία του Συνασπισμού. Σαν να μη το περίμεναν. Σαν να μην ήθελαν να το πιστέψουν. Και δίνουν την εντύπωση ότι τους βρήκε μεγάλο κακό.

Στην πολιτική, οι εντυπώσεις παράγουν σοβαρά αποτελέσματα. Από προχθές, τρία κόμματα ερίζουν, σαν ισότιμοι συνομιλητές, για την αυθεντική έκφραση και εκπροσώπηση της Αριστεράς. Το ένα από τα τρία είναι το ΠΑΣΟΚ. Πραγματικά, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν θα μπορούσε να κάνει καλύτερο δώρο στον νεαρό αρχηγό του Συνασπισμού.

Προηγουμένως, το ΠΑΣΟΚ μιλούσε για προγραμματική σύγκλιση με την «υπόλοιπη Αριστερά». Στη δεδομένη συγκυρία, αυτό ήταν το πρώτο του λάθος. Το ζήτημα για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ούτε η προοπτική συγκυβέρνησης με τον Συνασπισμό ούτε η ηγεμονία στον χώρο της Αριστεράς. Το ζήτημα δεν ήταν, δεν είναι και δεν μπορεί να είναι τίποτε λιγότερο από την επίτευξη μιας αυτοδύναμης πλειοψηφίας για την προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου.

Το ΠΑΣΟΚ θα αιμορραγεί προς τα αριστερά όσο θα αδυνατεί να συγκροτήσει μια αυτοτελή, δηλαδή πειστική, αντιπρόταση στη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Δεν υπάρχει σ΄ αυτό κάτι το παράδοξο: Το ΠΑΣΟΚ ήταν (είναι;) κόμμα εξουσίας. Όσο θα δείχνει ότι συμβιβάζεται με οτιδήποτε λιγότερο, απεμπολώντας την προοπτική της αυτοδυναμίας, τόσο οι ψηφοφόροι του θα στρέφονται σε «αντισυστημικές» επιλογές. Από την άποψη αυτή, η μάχη για τη συγκράτηση ή τον επαναπατρισμό των αριστερόστροφων ψηφοφόρων του Κινήματος θα δοθεί όχι στην Αριστερά αλλά στο Κέντρο.

Όπως το ομολόγησε η (παλιά και νέα) ηγεσία του Συνασπισμού, το ΠΑΣΟΚ είναι ο μόνος φυσικός εκφραστής της Κεντροαριστεράς. Μένει να πειστεί και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Το ερώτημα είναι απλό: Μεταξύ της δεξιάς πολιτικής και της «ηγεμονίας των κινημάτων», υπάρχει χώρος για μια προοδευτική διακυβέρνηση; Η απάντηση είναι αυτονόητη και αν δεν τη συλλαμβάνουν στο ΠΑΣΟΚ, τότε θα είναι άξιοι της τύχης τους.