Η ΖΩΗ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΥΠΟΨΗ ΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΑΣ
Ο Σμιτ συγκαταλέγεται στις λαμπρές αντρικές εξαιρέσεις που διευρύνουν το ρεύμα της συναισθηματικής («γυναικείας») λογοτεχνίας. Εδώ, σκηνή από την ταινία «Η Οντέτ στα άστρα» της οποίας έγραψε το σενάριο, αλλά και σκηνοθέτησε
Υπάρχει άλλη κοινή συνισταμένη στα διηγήματα του Σμιτ, πέρα από το φύλο των κεντρικών του ηρώων; Υπάρχει. Ο Σμιτ υπαινίσσεται- διότι παντού υπαινίσσεται, πουθενά δεν κραυγάζει- ότι η ζωή μπορεί κατά καιρούς να λαμβάνει υπόψη της τις δικές μας επιθυμίες, τις δικές μας μελωδίες, αλλά τελικά μένει πιστή στην εκτέλεση της δικής της παρτιτούρας, μιας μουσικής που πιθανόν δεν είμαστε καθόλου προετοιμασμένοι ή διατεθειμένοι να ακούσουμε. Αυτό που εκ πρώτης όψεως μοιάζει με αναλγησία, αν όχι με καθαρό σαδισμό της ζωής, ο Σμιτ μας καλεί να το εκλάβουμε ως μια δεύτερη ευκαιρία για νέα ακούσματα και νέες εμπειρίες. Ο απρόβλεπτος χαρακτήρας της ζωής είναι συνυφασμένος με τη σαγήνη της.
Εric Εmmanuel Schmitt
«ΤΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ»
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, ΜΤΦ. ΙΩΑΝΝΑ ΠΕΤΡΙΔΟΥ, ΕΠΙΜ. ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ, ΕΚΔ. ΟΡΕRΑ 2007 ΣΕΛ. 198,
ΤΙΜΗ 14,63 ΕΥΡΩ










