«ΚΩΜΩΔΙΑ ΜΕ ΜΗΝΥΜΑ… ΣΤΟΝ ΤΗΛΕΦΩΝΗΤΗ»
ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ «ΜΟΛΙΣ ΧΩΡΙΣΑ»,
ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ΝΑ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ
«ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΜΑΣ ΠΑΝΙΚΟ»
Δεν φτάνει που η ηρωίδα της ταινίας φέρει το… τραγικό όνομα Ηλέκτρα (Ζέτα Μακρυπούλια) κι έχει τα γενέθλιά της ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, έρχεται από πάνω και ο χωρισμός της την ίδια ημέρα, αλλά και η πρεμιέρα της κωμωδίας στους κινηματογράφους- ως έξυπνη και εκ του «πονηρού» διαφήμισή της στους σινεφίλ, οφείλουμε να ομολογήσουμε.
«Όταν αυτό συμβαίνει τη συγκεκριμένη ημέρα η ηρωίδα αισθάνεται ο πιο ασήμαντος άνθρωπος του πλανήτη, κάτι που μπορεί να την οδηγήσει στις πιο ακραίες πράξεις που έχει ποτέ φανταστεί, αλλά και εμάς να δούμε διαφορετικά αυτήν την ημέρα που είναι συνυφασμένη μόνο με μηνύματα αγάπης. Το ότι η ημέρα των γενεθλίων της κεντρικής ηρωίδας συμπίπτει με την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου και τον χωρισμό της, εντείνει την τραγικότητα της κατάστασης και άρα ευνοεί τις συναισθηματικές εξάρσεις της», μας δηλώνει απλά ο σκηνοθέτης της ταινίας και συγγραφέας του θεατρικού έργου Βασίλης Μυριανθόπουλος, επισημαίνοντας ότι «η μεταφορά του θεατρικού έργου στο σινεμά έγινε για να κάνει ακόμα περισσότερους θεατές να γελάσουν και να ξαναδημιουργήσει αυτός ο τίτλος έναν διαφορετικό ορισμό 10 χρόνια μετά».
info
Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου κάνει πρεμιέρα στους κινηματογράφους η κωμωδία «Μόλις χώρισα» του Βασίλη Μυριανθόπουλου, με τους Ζέτα Μακρυπούλια, Γιάννη Τσιμιτσέλη, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Μαρία Λεκάκη, Γιώργο Καραμίχο, Άννα Μονογιού, Σήφη Πολυζωίδη, Μαρία Μπακοδήμου κ.ά.
Εσείςόμωςδεν ξέρετε από σκηνοθεσία κινηματογράφου.Γιατί δεν περιοριστήκατε μόνο στον ρόλο του συγγραφέακαι κάνατε και την κινηματογραφική σκηνοθεσία;
«Κατ΄ αρχάς, γιατί μου ζητήθηκε. Μπήκα σε έναν “κόσμο” που δε γνώριζα καθόλου και στηρίχτηκα σε φίλους και άξιους συνεργάτες για να καλύψουν οποιοδήποτε κενό είχα. Αισθάνομαι τυχερός επειδή η παρέα για να γίνει αυτή η ταινία, που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που δεν γνωρίζονταν καν μεταξύ τους, ήταν αντάξια εκείνης της θεατρικής παράστασης. Το “Μόλις Χώρισα” σημαίνει πάντα καλή παρέα, ζωντανοί καλεσμένοι σε ένα πάρτι με έντονους ρυθμούς, σημαίνει χρώματα και φόρμες που αλληλοσυμπληρώνουν το έμψυχο υλικό, σημαίνει μουσική που σε κάνει να χορεύεις ασταμάτητα. Αυτά είναι οι στόχοι του και όσο και να μη γνώριζα τους δρόμους του σινεμά, θέλησα να βάλω μαζί τα υλικά του για να δημιουργηθεί αυτή η εξωστρεφής κωμωδία που θα μας κάνει πάλι να γελάσουμε και να γίνουμε μέλη της».
Πόσο διαφορετική είναι η κινηματογραφική από τη θεατρική βερσιόν του έργου; «Αναγκαστικά οι αλλαγές από ένα θεατρικό έργο, σε ένα κινηματογραφικό, είναι πολλές. Ο κινηματογράφος δίνει την ευκαιρία της έλλειψης του χρόνου, της παράλληλης δράσης, των πολλών χώρων και μέσων για να αναπτυχθεί καλύτερα η εξέλιξη και όχι να παραμείνει μόνο στον λόγο του θεατρικού κειμένου. Πιστεύω ότι εκμεταλλευτήκαμε αρκετά αυτά τα μέσα για να συνεχίσει ο θεατής να παραμένει ζωντανός στην καρέκλα του».
«Μόλις χώρισα». Εκαι; Όλοι χωρίζουν στις μέρες μας…
«Η στιγμή κατά την οποία “πιάνει” το ζευγάρι ο φακός είναι ακριβώς μια μετάβαση στην ωριμότητα και στην εκτίμηση των πραγμάτων που έχουν δημιουργήσει μαζί σ΄ αυτά τα εξίμισι χρόνια που έχουν μοιραστεί. Μια επανεκτίμηση και μια απόφαση ποτέ δεν έρχεται χωρίς εκρήξεις. Δύο έντονες προσωπικότητες που κοιτάζουν ο ένας τον άλλον στα μάτια έπειτα από πολύ καιρό, που είχαν συνηθίσει απλά να κοιτάζονται…». Ποιος φταίει πιο πολύ για τον χωρισμό, η γυναίκα ή ο άντρας;
«Το φταίξιμο είναι πάντα και των δύο, που άφησαν ανεκμετάλλευτες τις στιγμές της αγάπης τους και θεώρησαν τα πράγματα δεδομένα. Ευτυχώς πάντα υπάρχει το περιθώριο διόρθωσης και η επιλογή της αλήθειας».
