Έχεις πάει ποτέ σε σφαγείο;
Ο ταλαντούχος Χαβιέρ Μπαρδέμ εντυπωσίασε τους κριτικούς στον ρόλο του εκτελεστή Άντον Κίγκουρχ, στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου από τους αδελφούς Κόεν που θα βγει σε λίγες ημέρες και στις ελληνικές αίθουσες
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΤΑΡΑΝΤΙΝΟ. ΑΙΜΑ ΠΑΝΤΟΥ.
ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΡΜΑΚ ΜΑΚΚΑΡΘΥ «ΚΑΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΓΙΑ
ΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΥΣ» ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΛΕΞΗ. ΤΟ ΕΝΑΤΟ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΕΓΙΝΕ ΤΑΙΝΙΑ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΟΕΝ
Ο ΜακΚάρθυ έχει φανατικούς αναγνώστες. Κριτικούς που τραβούν γιαταγάνι για χάρη του. Ο Χάρολντ Μπλουμ τον συμπεριλαμβάνει στους τέσσερις μεγάλους της σύγχρονης αμερικανικής μυθιστοριογραφίας, μαζί με τον Πίντσον, τον ΝτεΛίλο, τον Ροθ.
Το βιβλίο Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους θα μπορούσε, ίσως, να χαρακτηριστεί αιμοσταγές γουέστερν.
Θρίλερ καταδίωξης με άφθονο αίμα. Εκτυλίσσεται στα σύνορα ΗΠΑ και Μεξικού στη δεκαετία του 1980. Ο τίτλος προέρχεται από ένα ποίημα του Γέιτς (Sailing to Βyzantium).
Η ιστορία έχει ως εξής: Ένας νεαρός ηλεκτροσυγκολλητής, βετεράνος του Βιετνάμ, πέφτει πάνω σε ένα μακελειό. Βρίσκει ένα φορτηγό γεμάτο μεξικάνικη ηρωίνη, νεκρούς Μεξικανούς και 2,4 εκατομμύ
Cormac ΜcCarthy
ΚΑΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΓΙΑ
ΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΥΣ
ΜΤΦ. ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΚΟΡΤΩ, ΕΚΔ.
ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, 2007, ΣΕΛ: 273
ρια δολάρια σε χρησιμοποιημένα χαρτονομίσματα. Φυσικά, τα παίρνει και εξαφανίζεται. Μέσα σε μια νύχτα η ζωή του αλλάζει. Εγκαταλείπει το σπίτι του, αφού πρώτα βεβαιωθεί πως η αγαπημένη του νεαρή γυναίκα, Κάρλα Τζιν, το εγκαταλείπει και αυτή. Παίρνει μαζί του τα λεφτά. Προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Στο κατόπι του, η μεξικάνικη μαφία, ο τοπικός σερίφης Μπελ, ένας σκληρόκαρδος δολοφόνος που δεν αστοχεί ποτέ, ο Σίγκαρ, και η αστυνομία. Αίμα παντού. Ο ΜακΚάρθυ δεν γράφει ψυχογράφημα. Μέσα από κινηματογραφική δράση, γεμάτη φόνους, καταδιώξεις, αθώους και ένοχους νεκρούς, όλοι οι εμπλεκόμενοι προσπαθούν να νικήσουν. Να βρουν ή να κρατήσουν τα χρήματα.
Και λοιπόν; θα ρωτήσετε. Ακούγεται σαν χολιγουντιανή ταινία με εκρήξεις αυτοκινήτων και σπλάτερ σκηνές.
Όμως ο ΜακΚάρθυ γράφει καθαρή λογοτεχνία. Χρησιμοποιεί όλα τα κινηματογραφικά κόλπα και το απολύτως ζυγισμένο αφηγηματικό μοντάζ, για να διηγηθεί την ιστορία του. Σε όλο το κείμενο δεν περισσεύει λέξη. Ο συγγραφέας αφαίρεσε κάθε περιττό λίπος από τις φράσεις του.










