«Τεντώστε τ΄ αυτιά σας»

Πήγα να πάρω μια ιδέα, έτσι για να ξέρω τι παίζεται. Όταν ξανακοίταξα το ρολόι, είχαν περάσει τρεις ώρες. Οι Οnirama εκεί, συνέχιζαν. Έτσι γίνεται πάντα; Δεν είναι επειδή σήμερα, λέω τώρα, έχει γενέθλια ο κιθαρίστας και το ρίχνουν έξω; Όχι, έτσι γίνεται. Είναι ένα νέο είδος- καμία σχέση με πίστα-, ένα κλαμπ λάιβ, με πρωταγωνιστές καλλιτέχνες και κοινό. Το κοινό πώς; Όλοι χόρευαν, σε κλαμπ άλλωστε ήμασταν, και όσοι δεν ήθελαν, δεν χόρευαν. Απλά το ρεπερτόριο είναι τέτοιο, από Depeche Μode σε Σαββόπουλο και από Πρωτοψάλτη σε U2, που σε κινητοποιεί. Ο τηλε-καναπές αλλού νυχτωμένος. Πώς ακριβώς φτάσαμε εκεί; Πάντως όχι κατά τύχη. «Είχαμε ξεκινήσει έτσι, με αυτή την ιδέα από τη Θεσσαλονίκη» λένε οι Οnirama διά στόματος Θοδωρή Μαραντίνη, που είναι και ο τραγουδιστής τους. «Δοκιμάσαμε και είδαμε εκεί όλο αυτό το κόνσεπτ να δουλεύει. Όταν κατεβήκαμε στην Αθήνα, ζητήσαμε να βρούμε έναν χώρο που θα μπορούσε να φιλοξενήσει την ιδέα μας. Θέλαμε να συνδυάσουμε κάτι από μουσική σκηνή, αλλά όχι αυτή τη μουσική σκηνή που λειτουργούσε με έναν παλιομοδίτικο τρόπο, καθισμένοι γύρω από ένα σχήμα που παίζει μουσική, θέλαμε κάτι που να δίνει και την αίσθηση του κλαμπ για νεανικό κοινό» εξηγεί. Επί σκηνής ο Θοδωρής είναι ο άνθρωπος που βουτάει από το ένα τραγούδι στο άλλο, με άνεση σαν να προβάρει κουστούμια ραμμένα γι΄ αυτόν. Και ακούραστα. «Δυνατή, κεφάτη μουσική» περιγράφει αυτό που προτείνουν. Αντί να χτίσουν ένα πρόγραμμα με διασκευές γύρω από τα τραγούδια του άλμπουμ τους, να καληνυχτίσουν νωρίς και να φύγουν, «φύτεψαν» τα δικά τους τραγούδια μέσα στα άλλα. Και αυτό δούλεψε. «Ξεκινήσαμε, όταν φτιάχναμε το πρόγραμμα, από το να σκεφτόμαστε τι θέλουμε εμείς να ακούσουμε, ο καθένας ξεχωριστά- και είμαστε έξι άτομα. Κι αρχίσαμε να ρίχνουμε προτάσεις στο τραπέζι».

Το κοινό συντονίστηκε γρήγορα με την πρότασή τους. «Πιστεύω ότι και ο κόσμος τα τελευταία χρόνια είναι όλο και πιο ανοιχτόμυαλος στις μουσικές του επιλογές. Του αρέσουν διαφορετικά πράγματα, δεν έχει τα στεγανά που είχε παλιότερα». Στα βασικά χαρακτηριστικά είναι ότι οι Οnirama φιλτράρουν κάθε κομμάτι μέσα από το δικό τους ύφος. Με συχνά φανκ ρυθμό, λίγο ροκ και ποπ ύφος, που είναι καλοδεχούμενο από την «κερκίδα». Συνεχώς προσθέτουν κομμάτια και αλλάζουν, αν τους πάει αλλού το πρόγραμμα- «γιατί έχουμε παίξει πολύ μαζί και έχουμε υλικό», αναφέρουν. Το πιο πρόσφατο που πρόσθεσαν ήταν το «Σε όποιον αρέσουμε» που λέει η Γαλάνη και έχουν βάλει και κομμάτια των Βeatles, που έδεσαν και αυτά ωραία επίσης.

«Κατεβάζεις μουσική;» τον ρωτάω. «Είμαι πιο παραδοσιακός. Μ΄ αρέσει να έχω όλο το πακέτο, με το εξώφυλλο, τους στίχους, τις εικόνες που διαλέγει ο καλλιτέχνης να ντύσει τη δουλειά του. Από την άλλη, δεν μένω έξω και από το Ίντερνετ. Όλα πηγαίνουν προς τα εκεί». Προς τα εκεί και προς το λάιβ, λένε οι Οnirama, ενώ άρχισαν ήδη να μπαίνουν στο στούντιο για την ηχογράφηση του νέου τους άλμπουμ.

ΙΝFΟ

Οnirama και Ελεονώρα Ζουγανέλη, Παρασκευές και Σάββατα, στο Cinema Live Dance Stage (Πειραιώς 130).

Με μια ματιά

Σχηματίστηκαν τον Οκτώβριο του 2000 από τους Θοδωρή Μαραντίνη και Διονύση Φρατζή, που είχαν γνωριστεί στο Στρατό, τους Γιώργο και Δημήτρη Κοκονίδη και τον Κώστα Καρακατσάνη, στη Θεσσαλονίκη.

Αρχικά το όνομά τους ήταν Μixin΄ Up Τhe Μedicine (από έναν στίχο του Μπομπ Ντίλαν). Το 2003 έρχεται και ο Χρήστος Τρεσίντσης (πιάνο). Αλλάζουν το όνομά τους σε Οnirama- από τις λέξεις «Όνειρα Μας».

Το 2004 εμφανίζονται στο «Μalt & Jazz» και συνεχίζουν με πολλά λάιβ. Το 2005 κυκλοφορεί το πρώτο τους άλμπουμ «Δύσκολος καιρός για πρίγκιπες» (Λύρα). Το 2006 συμμετέχουν στην «Φρουτοπία» του Ευγένιου Τριβιζά, στον Μύλο. Το 2007 το βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Μια μέρα θα ΄ρθείς» (διασκευή του Μάικ Ροζάκη) σκηνοθετεί ο Κωνσταντίνος Ρήγος. Εμφανίζονται μαζί με τον Αντώνη Ρέμο σε secret gig του Μad.