Το πνεύμα του τόνου

Απώλειες!

Μακρύς, πολύ μακρύς ο κατάλογος αυτών που έφυγαν το 2007. Άνθρωποι του πολιτισμού, του θεάτρου, του κινηματογράφου, της μουσικής, των γραμμάτων… Άνθρωποι που γνωρίσαμε από κοντά, δουλέψαμε μαζί, αγαπήσαμε, θαυμάσαμε.

Χειροκροτήσαμε… Άφθαρτες μνήμες, στιγμές καλλιτεχνικής επαφής, πνευματικής ανταλλαγής, απ΄ το αποτύπωμα της μικρής ή μεγάλης ιστορίας που άφησαν πίσω, έκαστος εφ΄ ω ετάχθη. Ενδεικτικά από τα χωρικά μας ύδατα: Πίτσα Μπουρνόζου, Τάσος Μπαντής, Βασίλης Φωτόπουλος, Δαμιανός Ζαρίφης, Νίκος Κούρκουλος, Βίκυ Βανίτα, Σπύρος Κωνσταντόπουλος, Σωτήρης Μουστάκας, Δώρα Σιτζάνη, Γρηγόρης Βαφιάς, Αλέξης Γκόλφης, Μαρία Μπονέλου, Δημήτρης Καρέλης, Φοίβος Ταξιάρχης, Μπάμπης Ακτσόγλου, Πέτρος Λύκας, Απόστολος Τεγόπουλος, Νίκος Νικολαΐδης, Κώστας Πασχάλης, Μπάμπης Μπακάλης, Κώστας Καπνίσης, Νίκος Ζαχαρίου, Μπάμπης Τσετίνης, Τζίμης Μακούλης, Μάρω Λοΐζου, Γρηγόρης Φαράκος…

Κι απ΄ τ΄ αλώνια του έξω κόσμου: Ζαν Πιέρ Βερνάν, Χραντ Ντινκ, αβάς Πιέρ, Ζαν Κλοντ Μπριαλί, Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, Μικελάντζελο Αντονιόνι, Λουτσιάνο Παβαρότι, Μαρσέλ Μαρσό, Ντέμπορα Κερ, Νόρμαν Μέιλερ, Μορίς Μπεζάρ…

Άχαρη καταγραφή, ματώνει, ξύνοντας παλιές πληγές, ο όποιος θάνατος, αναπάντεχος, αναίτιος ή και αναμενόμενος μα πάντα μηδέποτε αποδεκτός.

Τραγική, μοιραία ανθρώπινη αλήθεια, ότι ποτέ δεν θα συμμαχήσουμε με την ιδέα του αναπόφευκτου θανάτου, όσο… ζούμε. Η αναφορά στους «χαμένους» ίσως εμπεριέχει κι ένα είδος ξορκισμού του και μια υπόσχεση από καρδιάς ότι κι αν έφυγαν, θα συνεχίσουν να υπάρχουν εντός μας, όσο υπάρχουμε κι εμείς!