ΠΕΝΤΕ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑΣ

Όσες διαφορές κι αν έχουν μεταξύ τους, οι τρεις μυθολογίες ξεκινούν από την ιδέα της πτώσης και είτε καταλήγουν στην υπόσχεση ενός πολιτικού παραδείσου, όπως ο Μαρξ, είτε στη συμφιλίωση, όπως ο Φρόυντ, είτε στη γενικευμένη καταστροφή, όπως ο Λεβί- Στρως. Κυρίως όμως δείχνουν πως η σκέψη μας, με την ίδια κίνηση με την οποία απελευθερωνόταν από τις μεταφυσικές δουλείες της θρησκείας, υποδουλωνόταν στη νοσταλγία του Απόλυτου. Και εννοείται ότι το ερώτημα που μπαίνει στο τέλος είναι αν μπορεί κανείς να συλλάβει μια σκέψη χωρίς την έννοια του Απόλυτου.

Δεν νομίζω πως χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για την επικαιρότητα της ματιάς του Στάινερ.

Εκείνο που αισθάνομαι την ανάγκη να πω είναι πως πρόκειται για πέντε κείμενα εξαιρετικής πυκνότητας- διαβάζοντάς τα θέλεις να υπογραμμίσεις την κάθε τους αράδα. Πέντε κείμενα που αποδεικνύουν πως ο δοκιμιακός λόγος μπορεί να καλύψει το κενό που άφησε πίσω της η συστηματική φιλοσοφία.