ΟΙ «ΚΑΛΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ»

Όπως εξομολογείται ο συγγραφέας, το βιβλίο αποτελεί αντίδραση στα όσα βιώσαμε τα τελευταία χρόνια με τις δημόσιες παρεμβάσεις σχετικά με την επίσημη ιστορία, όχι μόνο σε ερμηνευτικό αλλά και σε πραγματολογικό επίπεδο καθ΄ υπαγόρευση μιας αυτο-επιβεβαιούμενης εθνικής ορθότητας. Αποτελεί την αντίδραση στο αβασάνιστο «μαγείρεμα» των ιστορικών πηγών, των στατιστικών μεγεθών και της ιδεολογικής υποταγής στο «εθνικό συμφέρον» εκείνων που μονοπωλιακά το διαχειρίζονται. Αντιδρά στην περισσή ευκολία με την οποία ο κυρίαρχος λόγος του συρμού συνδέει σε ευθεία γραμμή τους «καλούς πολεμιστές προγόνους μας», οι οποίοι αποκλείεται να βίασαν, να έκαψαν ή να σκότωσαν αθώους στα εθνικά μέτωπα.

Καθώς η ίδια μήτρα εθνοκεντρισμού διαμορφώνει παρόμοιες στάσεις και αντιλήψεις για τον Τούρκο, τον Αρμένιο, τον Βούλγαρο, τον Έλληνα κ.λπ. με το αντίστροφο πρόσημο στα ίδια φαινόμενα, αντιλαμβάνεται κανείς τις αδιέξοδες συνέπειες της μονοδιάστατης ανάγνωσης της ιστορίας και του κύκλου αίματος, ο οποίος μονομερώς και εκ των υστέρων νομιμοποιεί τη σημερινή εθνική ομοιογένεια.