Φοίβη Αθηναίου
Τα κακά (και στην πολιτική και εκ-πολιτιστική ζωή) κόποις κτώνται...
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Δια-φθοράς επίταση
Αγαπητή Φοίβη, Ο λαός μας έχει αποδείξει πολλάκις ότι έστω και αν αργεί να αντιδράσει, ερμηνεύει με πολύ σωστό τρόπο τις προθέσεις που έχει ο καθένας από εμάς, με το πιο απλό ερώτημα: πες μου ποιος είναι ο φίλος σου, να σου πω ποιος είσαι. Και αν απαντήσεις στο ερώτημα και πεις όλους τους κουμπάρους, τους χρηματιστές, τους βουλευτές, τους γενικούς γραμματείς και κάθε καρυδιάς καρύδι (όπως λέει ο λαός), με τους οποίους διαχειρίζεσαι την εξουσία, τι να σκεφτεί για σένα; Ότι δεν σηκώνεις μύγα στο σπαθί σου;
Ότι η διαφάνεια για σένα είναι προτεραιότητα; Ότι η προστασία του δημοσίου συμφέροντος για την οποία σε επέλεξε ο λαός εξαρτάται από τους εντιμότατους φίλους σου; Διότι σε λίγο δεν θα υπάρχει διαθέσιμος εισαγγελέας να ασχολείται με την παραβατικότητα των απλών πολιτών, αλλά μόνο με την κυβέρνηση. Και όσο για το DVD, που δεν είδατε, τι να σκεφτώ; Ότι δεν έχετε DVD player; Όλη η αλήθεια στον λαό είναι όπως ελέχθη «λόγω υγείας»; Ή θα μας το πει η Δικαιοσύνη, οπότε δεν μας το λένε; Εμείς όμως έχουμε κρίση και μνήμη.
Αλέξανδρος Καλ.
Να απαντήσω διασκευάζοντας (μια λέξη μόνο) από το ποίημα της Κικής Δημουλά «Αναερείπωση», αγαπητέ Αλέξανδρε, που τα λέει όλα:
«Φοβάμαι ακόμη των χεριών μου/ το άγγιγμα στις πέτρες τούτες/ μην επιτείνει τη διαφθορά, μην επισπεύδει/ των ερειπίων την ερείπωση».
«Εδώ είναι Βαλκάνια…»
Αγαπητή Φοίβη, Διάβασα το πολύ καλογραμμένο αρθρίδιο «Ταξιδιωτικές σημειώσεις» του Αλβανού συναδέλφου σας Γκαζμέντ Καπλάνι (ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ, 31/12/07), όπου καταπιάνεται με το θέμα «Από ποια σημάδια μπορείς να καταλάβεις ότι βρίσκεσαι στα Βαλκάνια». Και αναφέρεται έξυπνα και χαριτωμένα σε μερικά. Σαφώς υποτιμητικά.
Και αλήθεια είναι ότι ως έναν βαθμό, όλοι μας έχουμε μια κάποια τέτοια ιδέα. Μας «τρώει». Αλλά γιατί; Τι είναι λοιπόν η Δύση; Η Ευρώπη; Εκτός από τον άνετο πλούτο της; Από ποιους λαούς αποτελείται, εν τέλει; Ας δούμε: εμείς οι Βαλκάνιοι έχουμε (όπως βλέπουμε τον χάρτη) από αριστερά τους Ίβηρες (ολίγον gipsy), στα βορινά τους Σάξονες και Σκανδιναβούς (ολίγον Βίκινγκς), στα κεντρικά τους Γερμανούς Τεύτονες (ολίγον Ούννους- Βησιγότθους), στις Κάτω Χώρες (ολίγον Μορίνους και Μενάπιους), στη Μεσευρώπη τους Βοημούς (ολίγον Μετσενέγκους). Ε, μένουν οι Γάλλοι (αλλά κι αυτοί, Αστερίξ και Οβελίξ). Απ΄ όλους τους Ευρωπαίους, τελικά, οι πιο αποκαθαρμένοι είναι οι Ιταλοί με την Αναγέννησή τους. Αυτήν που αναμόχλευσε τα πολιτισμικά σπλάχνα αυτού του γεωγραφικού χώρου. Βαλκάνιοι, λοιπόν, αλλά να με ποιους γύρω μας… Τώρα, προσπαθούμε σπρώχνοντας, σκουντώντας, να φέρουμε στους κόλπους της Ευρώπης την Τουρκία. Αλλά… Ε, πώς να το κάνουμε, πέρα από πολιτικοοικονομικούς όρους και πετρελαϊκές περιστάσεις, η Τουρκία ανήκει αναφανδόν στην Ανατολία. Κακά τα ψέματα· όσο κι αν μας συμφέρει βέβαια εμάς να μπει στην Ευρώπη, για πολλούς διαφαινόμενους, άλλωστε, λόγους. Κι αν θέλετε, ακόμα ακόμα ούτε Βαλκάνια δεν είναι… Η Τουρκία είναι Μέση Ανατολή.
Πώς γίνεται να ΄ναι Βαλκάνια, όταν κέντρο των Βαλκανίων- και γεωπολιτικά με τον Αίμο βαρύνοντα- είναι, έτσι χονδρικά αν το πάρουμε, η Σερβία και η Βουλγαρία; Ίσως είναι «επιπολής».
Όπως είναι λ.χ. «επιπολής» Ευρώπη το… Ισραήλ! (Μέσα πάντα στη Γιουροζίβιον, στο Γιουρομπάσκετ και λοιπά Γιουρο-τέτοια). Ε, δεν γίνεται.
Κι αν θέλετε σωστότερα, θα λέγαμε πως ακόμα ούτε η Ελλάδα είναι Βαλκάνια. Είναι κι αυτή Βαλκάνια «επιπολής». Γιατί η Ελλάδα είναι Ευρώπη και Δύση. Με όλη την Ορθοδοξία της. Και είναι Δύση, γιατί το δικό της πνεύμα αναγεννήθηκε στην Αναγέννηση. Είναι η υποδομή της, η μαγιά της.
Κι όσο για τα Σκόπια- μια και μιλάμε για Βαλκάνια, ας έρθουμε και σ΄ αυτά, αγγίζοντας τον επίκαιρο πονοκέφαλό μας. Η πιο ταιριαστή, λοιπόν και ακριβοδίκαιη εν τέλει ονομασία τους νομίζω ότι θα ήταν: Μ α κ ε δ ο σ λ α β ί α. Έτσι, και μάλιστα μονολεκτικά, όπως τη θέλουν (στο παρελθόν σάς την είχα ξαναϋποβάλει την ονομασία, «ΤΑ ΝΕΑ» 9/3/2005). Μακεδοσλάβοι λοιπόν οι κάτοικοί της, αφού κατέχουν ένα κομμάτι μόνο (και μάλιστα μικρό) από το σύνολο, το μεγάλο, γεωγραφικό κομμάτι της ιστορικής Μακεδονίας.
Νίκανδρος, Νέα Ελβετία στον Βύρωνα Φαντάζεστε ότι αδίκως έβγαλαν τη ρήση «Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε», που τα λέει- και τα εννοεί- όλα, αγαπητέ Νίκανδρε; Όοοοοοχι. Κοιτάξτε λίγο γύρω σας. Σε κάθε άλλη ευνομούμενη μη βαλκανική χώρα ή και χώρα της Μπανανίας θα είχε αλλάξει άρδην ολόκληρο το πολιτικό σύστημα ύστερα από τόσο ροζ, γαλάζιο, βαθύ μπλε και κατάμαυρο βόρβορο. Εδώ όμως…
Μηηηηη, αφήστε τους ήσυχους
Πώς μέσα στον ορυμαγδό των ημερών κάποιοι παραμένουν στο απυρόβλητο από τα μίντια (που άφησαν να λάμψει η… κατρακύλα τους) είναι απορίας άξιον.
Πώς μένουν εκτός νυμφώνοςκαι δικαστικώς- χρέη του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, έργα της κινηματογραφίας (των- σ΄ ευχαριστώ, ω εταιρείασυμβούλων της) και «ψηφιακοί» σκηνοθέτες ερωτικών περιπτύξεων, και ουχί μόνον, προκαλεί θυμηδία. Εκτός και βιβλιεκδότες με οικονομικά πάρε- δώσε με το «σαθρό σύστημα» που καταγγέλλουν οι μεγάλοι «κατήγοροι». Ωραία τα ανεκδοτάκια του «ξεσκεπάσματος». Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;














