«Ψηφίζουν» τα μαγαζιά της γειτονιάς οι νέοι

«Η οικογένειά μου είχε χρόνια μαγαζί με ρούχα στην Καισαριανή, εγώ όμως ήξερα ότι για να είναι αποδοτική η επιχείρηση έπρεπε να αποκτήσει πιο νεανικό προφίλ. Έτσι ανέλαβα πριν από έναν χρόνο και είμαι πολύ ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Μιχάλης Χατζηκυριάκος.

Η μόδα της γειτονιάς αλλάζει ύφος και παρά τη διείσδυση των πολυεθνικών αλυσίδων, του λεγόμενου «fast food shopping», προκαλεί ξανά το ενδιαφέρον των καταναλωτών και ειδικά του νεανικού κοινού. «Προτιμώ το μοντέρνο μαγαζί στη γειτονιά μου. Είναι δίπλα, δεν χρειάζεται να τρέχω στο κέντρο της Αθήνας ή στα μεγάλα εμπορικά κέντρα και είμαι απόλυτα ικανοποιημένος τόσο από την ποιότητα και το στυλ των ρούχων όσο και από τις τιμές. Με δυο λόγια με έχει βολέψει. Και φυσικά είναι πολύ πιο ξεκούραστο από το να συνωστίζομαι και να περιμένω με τις ώρες σε κάποια ουρά για να δοκιμάσω κάτι ή για να το πληρώσω», σημειώνει ο κ. Βαγγέλης Καρακωσταντής. Και η κ. Δήμητρα Ζενέτου «ψηφίζει» τα μαγαζιά της γειτονιάς: «Αν και δεν βρίσκω μεγάλες διαφορές στην ποιότητα, και τα καταστήματα τύπου Ζara για παράδειγμα είναι κάπως πιο φθηνά, εντούτοις βαριέμαι αφόρητα να περιμένω στις ουρές στο ταμείο».

Η σχέση. Το πιο μεγάλο ατού ενός μοντέρνου συνοικιακού καταστήματος σε σύγκριση με μια μεγάλη αλυσίδα, σύμφωνα με τον κ. Μιχάλη Χατζηκυριάκο, είναι η προσωπική σχέση που αναπτύσσει με τους πελάτες του. «Γνωριζόμαστε και έτσι μπορούν να διεκδικούν καλύτερες τιμές, συχνά μου κάνουν συγκεκριμένες παραγγελίες και επειδή γνωρίζω πάνω- κάτω τα γούστα τους, όποτε φέρνω κάτι καινούργιο που ξέρω ότι θα τους αρέσει, τους παίρνω τηλέφωνο να τους το πω». Και η κ. Αγγελική Αναστασοπούλου, ως πελάτισσα, επισημαίνει ότι σχεδόν πάντα στη συνοικιακή αγορά «υπάλληλοι και καταστηματάρχες είναι πιο εξυπηρετικοί και πολύ πιο φιλικοί». Για τον κ. Χατζηκυριάκο, το κατάστημά του είναι το αποτέλεσμα μιας οικογενειακής παράδοσης που εκσυγχρονίζεται. Και θεωρεί πως αυτό ακριβώς είναι η λύση αλλά και η πρόκληση για τα μικρά μαγαζιά, ο εκσυγχρονισμός των υπηρεσιών, των προϊόντων και της εικόνας τους. «Προσπαθούμε να πιάσουμε όλη την γκάμα των ανθρώπων, γι΄ αυτό έχουμε και φθηνά και ακριβά ρούχα», δηλώνει. «Οι αγορές είναι για όλα τα βαλάντια. Μπορεί κάποιος να διαθέσει από 20 μέχρι 100 ευρώ. Αλλά η διαφορά είναι στον συνδυασμό ποιότητας και τιμής των παρεχόμενων προϊόντων». Άλλωστε, όπως λέει η κ. Αθηνά Γκατζογιάννη, που επιλέγει και αυτή μικρά καταστήματα, «προτιμώ να δώσω παραπάνω λεφτά και να κρατήσει αυτό που αγόρασα».

Οι τιμές. Για την πλειονότητα των νεαρών καταναλωτών το κυριότερο πλεονέκτημα των μεγάλων αλυσίδων ειδών ένδυσης είναι οι χαμηλές τιμές, αφού μπορούν να βρουν ρούχα και αξεσουάρ ακόμα και με 10 ευρώ. Η κ. Μαρίνα Λαμπροπούλου δηλώνει ότι «ο μόνος λόγος που θα επιλέξω τις αλυσίδες, είναι οι χαμηλές τιμές». Ένα επιπλέον στοιχείο που προσελκύει πολύ κόσμο είναι η μεγάλη ποικιλία ειδών και η συνεχής ανανέωσή τους στα ράφια. Βέβαια οι προσιτές τιμές δεν αποδεικνύονται δελεαστικές για όλη την γκάμα των προσφερόμενων ρούχων. Όπως σημειώνει η κ. Ζωή Γούτου, «εννοείται ότι θα πάρω φθηνά μπλουζάκια από μια αλυσίδα, αλλά δεν θα πάρω άλλα πράγματα που θέλω να τα κρατήσω περισσότερο». Ένα ακόμη μειονέκτημα που βρίσκουν στις μεγάλες αλυσίδες είναι ο μαζικός χαρακτήρας των ενδυμάτων. Όπως σημειώνει η κ. Αγγελική Αναστασοπούλου, «τα ρούχα από τις μεγάλες αλυσίδες τα φοράει πολύς κόσμος. Περπατάς στον δρόμο και βλέπεις συχνά πυκνά να φοράνε τα ίδια ρούχα με εσένα. Και επιπλέον δύσκολα βρίσκεις αυτό που θέλεις στο νούμερό σου».

Πάντως οι περισσότεροι δηλώνουν ότι θα ψωνίσουν και από τη συνοικιακή αγορά και από τις αλυσίδες καταστημάτων. Το ποια θα είναι η επιλογή τους κάθε φορά εξαρτάται από το ποιος θα είναι ο σημαντικότερος παράγοντας τη δεδομένη στιγμή που θα βγουν για ψώνια: ο οικονομικός ώστε να στραφούν προς τις χαμηλές τιμές των πολυεθνικών καταστημάτων ή η εξυπηρέτηση και η προσωπική σχέση ώστε να προτιμήσουν το μαγαζί της διπλανής πόρτας;