[ ΡΙΠΕΣ ] Δυσωδία

ΕΔΩ που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως ο μόνος τρόπος να απαλλαγούμε από το γενικευμένο πολιτικό ριάλιτι στο οποίο ζούμε είναι να χυθεί άπλετο φως στο σκάνδαλο.

ΜΗΝ τρέφουμε όμως καμία αυταπάτη. Το κλίμα δυσωδίας που αποπνέεται προκαλεί αποστροφή στους πολίτες και κλονίζει συνολικά την εμπιστοσύνη στο πολιτικό μας σύστημα. Και όσο αυτή η κατάσταση συνεχίζεται τόσο τα πράγματα θα χειροτερεύουν. ΔΕΝ υπάρχει αμφιβολία ότι όλες αυτές οι παράλληλες ιστορίες που παρακολουθούμε τα έχουν όλα: πολιτικές ίντριγκες, παράνομο χρήμα, σεξ, επιχειρηματικούς εμφύλιους και απόπειρες συνδιαλλαγής. Το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης είναι κατά συνέπεια δεδομένο.

ΠΟΛΥ περισσότερο μάλιστα που με αφορμή την απόπειρα Ζαχόπουλου έχει πια αποκαλυφθεί ένα άρρωστο σύστημα διακυβέρνησης που εκπορεύεται από το ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου και στηρίζεται στην αδιαφάνεια και τον εκμαυλισμό.

ΤΗΝ ίδια στιγμή ωστόσο όλοι γνωρίζουν ότι ως κοινωνία αντιμετωπίζουμε πολύ σοβαρότερα προβλήματα που καθορίζουν τη ζωή μας και τις μελλοντικές μας προοπτικές. Τα περισσότερα ελληνικά νοικοκυριά αναστενάζουν κάτω από το βάρος της ακρίβειας και στο σύνολό τους οι εργαζόμενοι ανησυχούν για το Ασφαλιστικό.

ΚΑΙ τα δύο, όπως και όλα σχεδόν τα ζητήματα που μας αφορούν, έχουν ουσιαστικά εκτοπιστεί από την επικαιρότητα. Ακόμα χειρότερα, αφήνονται να χρονίσουν από μια κυβέρνηση που μοιάζει να έχει σταματήσει να κυβερνά έχοντας σαν μοναδικό της μέλημα να περιορίσει το πολιτικό κόστος και να σταματήσει την κατρακύλα της.

ΣΙΓΟΥΡΑ είναι η στιγμή της αντιπολίτευσης. Όχι τόσο για να καταγγείλει την κυβερνητική φαρσοτραγωδία- αυτό το κάνουν τα μέσα ενημέρωσης- όσο για να αναστηλώσει την εμπιστοσύνη των πολιτών και να δώσει θετικές προοπτικές για το ξεπέρασμα της κρίσης.

ΤΟ αδιέξοδο δεν μπορεί να παρατείνεται επ΄ άπειρον!