Δίκτυο

«Γκαλά» με εσάνς αρπαχτής

Τα χέρια της Ίλζε Λιέπα. Τα υπέροχα, μακριά χέρια της Ίλζε Λιέπα που μεταμορφώνονταν σε «φίδια» τρομερά στο απόσπασμα από την «Ντάμα πίκα» του Ρολάν Πετί. Αυτό μόνο και τα δύο αποσπάσματα από χορογραφίες του Μπορίς Έιφμαν- εξαιρετικά ενδιαφέρων χορογράφος νομίζω, σχεδόν άγνωστός μας στην Ελλάδα, που θα άξιζε να μας τον γνωρίσουν το Φεστιβάλ Αθηνών ή τα Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας ή Αθήνας- από την «Κόκκινη Ζιζέλ» και τον «Ντον Τζιοβάνι», θα κρατήσω από το «Super Stars GalaRussian Βallet» που παρουσιάζεται μέχρι και αύριο στο «Παλλάς». Το γκαλά διαθέτει μερικούς πολύ καλούς σολίστες του, όλοι ανήκουν, βέβαια, στην ασύγκριτη Μεγάλη του Γένους του Χορού Ρωσική Σχολή αλλά «super stars gala», μεταξύ μας, δεν θα το χαρακτήριζα. Διότι αποσπάσματα όπως η «Κάρμεν» και κυρίως ένα «πα ντ΄ αξιόν» για τα μπάζα από την «Μπαγιαντέρα» ή χορογραφίες κάτω του μετρίου όπως το «Μπολέρο» του Σμορίγκινας ή χορευτές άλλοτε όντως σπουδαίοι και «σταρ» αλλά που τώρα βρίσκονται πλέον πέρα από τα όρια της σύνταξης, ε, δεν έχουν θέση σε γκαλά. Ούτε τέσσερα αγόρια και τέσσερα κορίτσια- οκτώ συνολικά χορευτές- μπορούν να χαρακτηρίζονται «κορ ντε μπαλέ». Ούτε «γκαλατικό» είναι το πρώτο ανδρικό όνομα της βραδιάς Φαρούκ Ρουζιμάτοφ όχι μόνο να μη χορεύει το «εξτρά»- που επίσημα είχε αναγγελθεί ότι θα χορέψει αποζημιώνοντας τους θεατές των δύο πρώτων βραδιών που δεν θα έβλεπαν τη Σβετλάνα Ζαχάροβα η οποία εμφανίζεται μόνο στις δύο τελευταίες- αλλά να μη χορεύει και το ένα από τα δύο προγραμματισμένα κομμάτια του, και μάλιστα το σόλο του, «για τεχνικούς λόγους». Ούτε είναι δεοντολογικό να αναγγέλλεις κομμάτι- «Αφιέρωμα στην Ουλάνοβα»- σε μουσική Έλληνα συνθέτη- του Δημήτρη Αράπη- και να μην το παρουσιάζεις και να τηρείς και επί του θέματος σιγήν ιχθύος – «μπορεί και να μην το προσέξουν…». Και, επιπλέον, όλα αυτά να τιμώνται με 120 έως- το λιγότερο- 42 ευρώ το κεφάλι. Διότι αποπνέουν εσάνς αρπαχτής…


Σινε-μετανάστευση

Είμαστε όλοι μετανάστες στη ζωή, αλλά η ελληνική κοινωνία έχει ζήσει στο παρελθόν στο πετσί της την αληθινή- και όχι απλώς μεταφορική- σημασία της μετανάστευσης. Και το αφιέρωμα «Η μετανάστευση στον ελληνικό κινηματογράφο 1956-2006», που είχε παρουσιαστεί στο τελευταίο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ταξιδεύει στην Αυστραλία- εκεί όπου υπάρχουν, ακόμα, 1.000.000 Έλληνες! Από αύριο μέχρι τις 27 Ιανουαρίου ελληνικές ταινίες με θέμα τη μετανάστευση θα «συναντήσουν» συμπατριώτες μας στη Μελβούρνη- και αμέσως μετά στο Σίδνεϊ- στο Αustralian Centre for the Μoving Ιmage. Θα προβληθούν οι ταινίες «Γράμματα από την Αμερική» του Λάκη Παπαστάθη, «Η φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, «Δολάρια και όνειρα» του Ίωνα Νταϊφά, «Απ΄ το χιόνι» του Σωτήρη Γκορίτσα, «Μιρουπάφσιμ» των Γιώργου Κόρρα-Χρήστου Βούπουρα, «Εσωτερικό σπιτιού με γυναίκα που καθαρίζει μήλα» του Έκτορα Λυγίζου, «Τα μάρμαρα» του Αλέξη Μπίστικα, «Ο μετανάστης» του Νέστορα Μάτσα, οι «Νύφες» του Παντελή Βούλγαρη, το «Μέχρι το πλοίο» του Αλέξη Δαμιανού και ο «Όμηρος» του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, ο οποίος μάλιστα θα είναι παρών στη Μελβούρνη για να προλογίσει την ταινία του.


Περιπέτειες Βαν Γκογκ

Δεν πέρασε μια εβδομάδα και το σημειωματάριο με σχέδια που φέρονται να έχουν φιλοτεχνηθεί από τον κορυφαίο Ολλανδό ζωγράφο Βίνσεντ Βαν Γκογκ και βρίσκονται εν Αθήναις έρχεται και πάλι στο προσκήνιο. Το πόρισμα Έλληνα καλλιτέχνη που εξέτασε τα έργα θέλει τα σχέδια να είναι αυθεντικά, ενώ ήδη γίνεται προσπάθεια να πιστοποιηθεί η αυθεντικότητά τους και από το μουσείο Βαν Γκογκ στην Ολλανδία. Η αξία του φοιτητικού σημειωματαρίου, στην περίπτωση που τα έργα είναι αυθεντικά, αγγίζει τα 4 εκατ. ευρώ, αλλά η ιδιοκτήτρια, η οποία το ανακάλυψε τυχαία στα προσωπικά αντικείμενα του αντιστασιακού πατέρα της (ως προηγούμενος ιδιοκτήτης φέρεται αξιωματικός των ναζί), δηλώνει πως δεν σκοπεύει να το πωλήσει.