[ ΑΙΧΜΕΣ ] Το σαρκίον

Διά στόματος Ζαγορίτη, μάθαμε επιτέλους την αλήθεια για την αποπομπή Ζαχόπουλου από την κυβέρνηση: Ο επιστήθιος οικογενειακός φίλος προσέβαλε την πρωθυπουργική αιδώ. Εφεξής, οι στενοί συνεργάτες του Πρωθυπουργού θα περιφρουρούν επιμελέστερα τις «ιδιωτικές στιγμές» τους. Και, οπωσδήποτε, δεν θα επικαλούνται το όνομα του κυρίου τους ως αφροδισιακό.

Ο τέως γενικός γραμματέας κατηγορείται από το Μέγαρο Μαξίμου όχι για σκάνδαλα αλλά για σκανδαλισμό. Είναι ενδεικτικό του επιπέδου των ανθρώπων που μας κυβερνούν ότι η πολιτική αντίδραση του Πρωθυπουργού αποδίδεται επισήμως στο γεγονός ότι ο ευερέθιστος Πρωθυπουργός σκανδαλίστηκε.

Επί της ουσίας, ο Πρωθυπουργός είναι αθώος του αίματος. Πληροφορηθήκαμε άλλωστε ότι διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού «συμβολικά», λόγω Ολυμπιακών Αγώνων. (Κάποτε, στο μέλλον, θα μας ομολογήσουν ότι και Πρωθυπουργός διετέλεσε συμβολικά, λόγω ονοματεπωνύμου). Στο υπουργείο Πολιτισμού, μας λένε, είχε εκχωρήσει όλες τις αρμοδιότητες στην αναπληρώτρια υπουργό και στον υφυπουργό. Ας πάνε, λοιπόν, αυτοί να λογοδοτήσουν στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων.

Το επιχείρημα προδίδει τον πανικό της κυβέρνησης. Διότι, στον καταμερισμό αρμοδιοτήτων, τη μερίδα του λέοντος είχε λάβει ο κ. Ζαχόπουλος με ειδική ρύθμιση και κατ΄ εντολήν του πολιτικού προϊσταμένου του. Ο πανικός, πάντως, δεν οφείλεται τόσο στον φόβο επερχόμενων αποκαλύψεων όσο στις επιπτώσεις που θα έχει η περιπέτεια για το «ισχυρό χαρτί» της «νέας διακυβέρνησης». Η υπόθεση Ζαχόπουλου αποδομεί προσωπικά τον κ. Καραμανλή. Όχι για όσα εικάζονται (και για τα οποία πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι), αλλά για όσα έχουν συμβεί δημόσια, μπροστά στα μάτια μας. Για τη μικροπρεπή συμπεριφορά ενός ηγέτη που, μέσα στο νοσηρό πολιτικό περιβάλλον το οποίο ο ίδιος υπέθαλψε, επιμένει να εμφανίζεται ως ανεύθυνος, Πρωθυπουργός- τοτέμ και αντικείμενο βλασφημίας.

Το πιθανότερο είναι ότι ο κ. Καραμανλής, ενθαρρύνοντας την καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και επικυρώνοντας τελετουργικά την ηθική εξόντωση ενός συνεργάτη με τον οποίο διατηρούσε μια μακρά και αμοιβαία επωφελή σχέση, θα διασώσει για μια ακόμα φορά το πολιτικό του σαρκίο. Όμως, το περιεχόμενο του σαρκίου έχει καταστεί εμφανές και είναι αρκούντως αποκρουστικό.