Η κυβέρνηση και το Κυπριακό

Ο κ. Γιώργος Χαραλάμπους γράφει για το Κυπριακό και τις σχέσεις Ελλάδας- Κύπρου επί κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή:

«Μια πολύ καλή περίοδος στις σχέσεις Ελλάδας – Κύπρου ήταν και επί διακυβέρνησης Σημίτη- Κληρίδη. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κ. Σημίτης σε συνεννόηση με τον Γ. Κληρίδη έθεσαν καθαρούς και συγκεκριμένους στόχους, χωρίς κρυφές ατζέντες και αλληλοϋπονομεύσεις. Η πολιτική αυτή απέδωσε την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.

Τη διακυβέρνηση Σημίτη- Κληρίδη διαδέχονται ο Κ. Καραμανλής και ο Τ. Παπαδόπουλος.

Ο Τ. Παπαδόπουλος με την πλήρη συγκατάθεση του ΑΚΕΛ υιοθετεί την πολιτική της σταδιακής απεξάρτησης από την Ελλάδα και την αντιμετωπίζει πλέον σαν αδελφική, φιλική χώρα. Ο Κώστας Καραμανλής υπό αυτές τις περιστάσεις υιοθετεί ένα νέο δόγμα στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, το οποίο εμπνεύστηκε ο Πέτρος Μολυβιάτης: “Η Λευκωσία αποφασίζει και η Αθήνα παρακολουθεί”. Μεταξύ Παπαδόπουλου και Καραμανλή επήλθε συνεννόηση ότι η Ελλάδα δεν θα πιέζει την Κύπρο να πάρει αποφάσεις που δεν επιθυμεί και η Κύπρος δεν θα υποσκάπτει τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Η καινούργια αυτή πολιτική που εγκαινιάσθηκε είχαν ως αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη απομάκρυνση της Ελλάδας από το μεγάλο και ανοικτό ακόμα πρόβλημα της Κύπρου. Στο προεκλογικό debate των πολιτικών αρχηγών της Ελλάδας δεν πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι από τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων καθώς και από την ατζέντα των αρχηγών απουσίαζε παντελώς το κυπριακό πρόβλημα. Το θέμα των Σκοπίων καθώς και η σχέση της Ελλάδας με τις γείτονες χώρες μονοπώλησαν το ενδιαφέρον των πολιτικών αρχηγών περνώντας το σαφές μήνυμα ότι πλέον το Κυπριακό δεν είναι στις προτεραιότητες της ελληνικής πολιτικής σκηνής».