Από τα μπλουζ, στην τζαζ

Η συγγραφέας Τζάκι Κέι αποτελεί και από μόνη της μια μοναδική περίπτωση. Γεννήθηκε στο Εδιμβούργο το 1961, από Σκωτσέζα μητέρα και Νιγηριανό πατέρα. Υιοθετήθηκε, νεογέννητη, από ένα ζευγάρι λευκών και μεγάλωσε σε ένα προάστιο της Γλασκώβης. Οι γονείς της ήταν κομμουνιστές που την κουβαλούσαν σε πορείες διαμαρτυρίας. Φοίτησε στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου της Σκωτίας με σκοπό να γίνει ηθοποιός, ενώ δούλεψε ως καθαρίστρια και τραυματιοφορέας. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Στίρλιν και στράφηκε στο γράψιμο με παρότρυνση του συγγραφέα Αlasdair Gray. Με τα Χαρτιά υιοθεσίας (δημοσιεύονται στο περιοδικό ΠΟΙΗΣΗ, τεύχος 29, 2007, σε μετάφραση Μαρίας Ραμολή) κέρδισε το πρώτο βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Βιβλίου της Χρονιάς και το Βραβείο Ποίησης του 1992. Εκεί διακρίνονται και οι προβληματισμοί της Κέι για την ιδιαιτερότητα της μείξης φυλών, πολιτισμών και κουλτούρας, προσδιορισμού του φύλου και της σεξουαλικότητας.

Το βραβείο
Το μυθιστόρημα Τρομπέτα εκδόθηκε το 1998, ύστερα από τρεις ποιητικές συλλογές και δύο συλλογές διηγημάτων, κερδίζοντας το Βραβείο Μυθιστορήματος της «Guardian». Στις αρχές της δεκαετίας του ΄90, η Τζάκι Κέι άκουσε την ιστορία του Αμερικανού πιανίστα της τζαζ, Μπίλι Τίπτον, ο οποίος όταν πέθανε αποκαλύφθηκε ότι ήταν γυναίκα. Η δήλωση του γιου του, «πάντα ήταν ο πατέρας μου», συγκίνησε την, επίσης υιοθετημένη, Κέι και έτσι προχώρησε στη δική της φανταστική βιογραφία του Τζος Μούντι. Ανάμεσα στα γραψίματά της πρόλαβε να εκδώσει και μια βιογραφία της Μπέσι Σμιθ, της τραγουδίστριας των μπλουζ. Από τα μπλουζ, που αφηγούνται ιστορίες και παθήματα ανθρώπων, μέχρι την τζαζ η απόσταση ήταν ζήτημα ρυθμών.