Μετα-πόθοι

Τον τέταρτο Αύγουστο, του 2003, η οικογένεια Μέλροουζ θα ταξιδέψει στην Αμερική, αναζητώντας τις σαπισμένες ρίζες της. Δεν θα αντέξουν τους συγγενείς. Θα ζήσουν σε μοτέλ προσπαθώντας να κατανοήσουν το «φαινόμενο Αμερική».

Τους χοντρούς, σαν αερόσακους, ανθρώπους, τα fast food, την αγένεια, τον αυταρχισμό που, όπως λέει ο Ρόμπερτ, είναι απόρροια της 12ης Σεπτεμβρίου 2001 καθώς εκμεταλλεύτηκε την 11η.

«Πρόκειται για ένα έθνος πεινασμένων παιδιών που έχουν στην κατοχή τους αληθινά όπλα». Για ένα ακόμη καλοκαίρι οι Μέλροουζ θα δοκιμαστούν και αυτήν τη φορά μακριά από τα γνώριμα ευρωπαϊκά εδάφη. Στην Ευρώπη είναι πνευματικά εξοντωμένοι αλλά διαθέτουν ερμηνευτικά και ψυχαναλυτικά εργαλεία για τη συμπεριφορά τους.

Φοβισμένοι για το μέλλον των παιδιών τους, διαλυμένοι από κάθε οικογενειακό και παραδοσιακό ιστό, η οικογένεια αυτή αποτελεί τον εφιάλτη κάθε καλοπροαίρετης οικογενειακής σάγκας. Ζώντας ψυχωτικές καταστάσεις, με συνεχείς καταθλίψεις και εφιάλτες, μιλάνε τη γλώσσα της θεωρίας: «οι πόθοι είναι μεταπόθοι: συνόψιζαν την επιθυμία για πόθο», η πλήξη τους είναι «θετική ή αρνητική» ενώ όταν καπνίζουν πούρα πρόκειται για «σύμπτωμα προσκόλλησης στο στοματικό επίπεδο». Δεν αισθάνονται αλλά επεξεργάζονται τα αρνητικά τους συναισθήματα.