«Ο ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ ΚΥΝΗΓΟΥΣΕ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΟΥ»

«Ο Ηλίθιος» θεωρήθηκε- και είναι- ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της ελληνικής σκηνής τα τελευταία χρόνια. Εσάς σας ικανοποίησε πλήρως ως αποτέλεσμα; «Ναι, με ικανοποίησε. Βεβαίως μπορούσαν να γίνουν και περισσότερα πράγματα. Αλλά έτσι είναι ο Ντοστογιέφσκι. Ποτέ δεν μπορείς να πεις πως έχεις ολοκληρώσει μια δουλειά πάνω σε κείμενό του. Ούτε όμως ο ίδιος κατάφερε “να βάλει τελεία” στο μυθιστόρημά του. Πρόκειται για μεγάλο αυτοσχεδιαστή. Που κυνηγούσε τη φαντασία του, να της βάλει ένα τέλος. Και μόνο τα σχεδιάσματά του πάνω στον “Ηλίθιο” θα μπορούσαν να είναι θέμα παράστασης… Ο Ντοστογιέφσκι είναι ένα μάθημα ευρωπαϊκής ευαισθησίας απέναντι στα προβλήματα του κάθε ανθρώπου χωριστά. Οι μεγάλοι συγγραφείς εξατομικεύουν τους ανθρώπους, δεν τους ομαδοποιούν. Κι αυτή τη δουλειά οφείλει να την κάνει και το θέατρο. Το καλό θέατρο κάνει την πλατεία- το κοινό- έναν, έναν. Και όχι πολλούς».