[ Διαστάσεις ] Σοδειές της ντροπής

Μετανάστες εργάτες που αλυσοδένονται, ξυλοκοπούνται και εξαναγκάζονται να χρεωθούν στους εργοδότες τους: η παραγωγή φτηνών τροφίμων έχει πανάκριβο ανθρώπινο κόστος στις ΗΠΑ.

«Είχαμε συνηθίσει να είμαστε ιδιοκτήτες των σκλάβων μας, αλλά τώρα τους νοικιάζουμε» έλεγε το 1960 στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ του «Σοδειά της ντροπής» ο διάσημος δημοσιογράφος Έντουαρντ Μάροου, αναφερόμενος στη ζοφερή ζωή των κακοπληρωμένων εργατών γης που έφερναν το φαγητό στο τραπέζι των Αμερικανών. Σχεδόν μισό αιώνα μετά, ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει.

Τρεις μετανάστες που δούλευαν στις καλλιέργειες, κρατούνταν φυλακισμένοι και κακοποιούνταν από τον εργοδότη τους για περισσότερο από έναν χρόνο στη Φλόριντα, κατάφεραν να δραπετεύσουν ανοίγοντας με τις γροθιές τους το άνοιγμα εξαερισμού του βαν στο οποίο τους κλείδωναν για τη νύχτα. Όλοι τους έφεραν σημάδια βίαιων ξυλοδαρμών στο κεφάλι και το σώμα. Όχι μόνον εξαναγκάζονταν να δουλεύουν σε απάνθρωπες συνθήκες και κακοποιούνταν, αλλά είχαν επίσης εξαναγκαστεί να χρεωθούν στον εργοδότη τους. Ένα ντους με το λάστιχο ή τον κουβά τούς κόστιζε 5 δολάρια. Ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν 20 δολάρια την εβδομάδα για να μένουν κλειδωμένοι τις νύχτες στο βαν, σε μια γωνιά του οποίου ουρούσαν και αφόδευαν. Πλήρωναν άλλα 50 δολάρια την εβδομάδα για τα γεύματα- κυρίως ρύζι και φασόλια και κρέας δύο φορές την εβδομάδα, αν ήταν τυχεροί. Μαζί και με τις χρηματικές τιμωρίες που τους επέβαλλαν, έμεναν διαρκώς χρεωμένοι στον εργοδότη τους, παρά τη σκληρή δουλειά τους. Η ιστορία της σκλαβιάς τους στους οπωρώνες της Φλόριντας, σημειώνει ο βρετανικός «Ιντιπέντεντ» σε πρωτοσέλιδη ανταπόκριση με τίτλο «Σκλαβιά που ντροπιάζει την Αμερική», αποκαλύπτει φριχτές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη σημερινή Αμερική.

Στη Φλόριντα παράγονται μεγάλες ποσότητες από τα φρούτα και τα λαχανικά που τρώει ολόκληρη η Αμερική. Όμως οι συνθήκες των εργατών που μαζεύουν τα προϊόντα αυτά στις φυτείες κυμαίνονται από καθαρή εκμετάλλευση ώς καταναγκαστική εργασία. Δεκάδες χιλιάδες εργάτες γης, οι οποίοι εξαιρούνται από την προστασία των αμερικανικών νόμων περί απασχόλησης και απαγορεύεται να συνδικαλιστούν, δουλεύουν μέχρι φυσικής εξαντλήσεως για μισθούς που μένουν σχεδόν οι ίδιοι εδώ και 30 χρόνια. Είναι ενταγμένοι σ΄ ένα σύστημα σχεδιασμένο για να κρατάει τις τιμές των τροφίμων χαμηλά και τα πιάτα των υπέρβαρων αμερικανικών οικογενειών γεμάτα. Οι μετανάστες, κυρίως ισπανόφωνοι- οι περισσότεροι από το Μεξικό- είναι ο τελευταίος κρίκος σε μια μακριά αλυσίδα εκμετάλλευσης και κακοποίησης. Πληρώνονται 45 σεντς για κάθε κουβά με 15 κιλά ντομάτες που μαζεύουν. Ένας εργάτης πρέπει να μαζέψει σχεδόν δυόμισι τόνους ντομάτες- κάτι απίθανο- για να φτάσει τον ελάχιστο μισθό. Μία εβδομάδα αφότου οι τρεις εργάτες κατάφεραν να δραπετεύσουν, η αστυνομία ανακάλυψε ένα δίκτυο που προμηθεύει με φθηνούς εποχικούς εργάτες τους ντόπιους καλλιεργητές. Το είχαν δημιουργήσει οι Ναβαρέτ, μια οικογένεια γνωστή στην περιοχή. Ενόψει των επόμενων προεδρικών εκλογών, υπάρχει τώρα μια ελπίδα οι Δημοκρατικοί υποψήφιοι Μπάρακ Ομπάμα και Τζων Έντουαρντς να αναφερθούν στην υπόθεση αυτών των εργατών- σκλάβων κατά την προεκλογική εκστρατεία στη Φλόριντα.

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com