«Δεν προσπαθώ να είμαι καλός με τον κόσμο»

Τι κάνει τον Τζόρτζιο Αρμάνι, στα 73 του, να παραμένει αεικίνητος και υπερδραστήριος; «Η μεγάλη μου μάχη με τον χρόνο», λέει κοιτάζοντας τους σέρφερ της παραλίας Μπόντι στην Αυστραλία, στο τέλος ενός εξαήμερου ταξιδιού με σταθμούς το Τόκιο και το Σίδνεϊ.

Αυτή τη στιγμή ο Τζόρτζιο Αρμάνι είναι ο πρόεδρος της δικής του εταιρείας που πουλάει ρούχα πολυτελείας, νεανικές σειρές, αρώματα, καλλυντικά, είδη σπιτιού, ξενοδοχεία και spa. Ο ετήσιος τζίρος του οίκου Αrmani φτάνει τα 7 δισ. δολάρια. Και σύμφωνα με τους εκτιμητές του περιοδικού «Fortune», το προσωπικό του εισόδημα φτάνει τα 4,5 δισ. δολάρια. Ποσό που τον ανεβάζει στη θέση του πλουσιότερου σχεδιαστή μόδας στον κόσμο.

«Δεν θέλω η εταιρεία μου να είναι πρόσκαιρη κι επισφαλής. Πρέπει να έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει για δέκα χρόνια μετά, όταν θα είμαι λιγότερο ορατός. Αν ακόμα βρίσκομαι τριγύρω», λέει ο Ιταλός μετρ, ο οποίος μαζί με τους συνομήλικους ομολόγους Ραλφ Λόρεν και Καρλ Λάγκερφελντ είναι οι σεβάσμιοι του συστήματος της μόδας που ακόμα έχουν ανικανοποίητη όρεξη για οτιδήποτε νέο και σύγχρονο. Έτσι και ο Αρμάνι δηλώνει πως «δεν είναι θέμα υστεροφημίας ή αθανασίας, αλλά μια ακόρεστη δίψα για το νέο. Διαφορετικά υπάρχει η τάση να σε βάζουν σε ένα κουτί, για παράδειγμα Αρμάνι ο κλασικός, και να σε αφήνουν εκεί».

Η αναζήτηση του καινούργιου τον έφερε στην Ιαπωνία, όπου εγκαινίασε το ενδεκαώροφο κατάστημα Αρμάνι στην περιοχή Γκίντζα, με την αρχιτεκτονική υπογραφή του ζεύγους Φούκσας. Και η εμπειρία του από αυτήν τη χώρα που λατρεύουν τη μόδα, την πολυτέλεια και την κατανάλωση ήταν καταλυτική. «Κατηγορούμαι ότι είμαι σκληρός όταν μιλώ στον κόσμο. Αντί για 50 λέξεις χρησιμοποιώ μόνο τρεις. Όμως στην Ιαπωνία, δεν είχα να εκφράσω πολλές αντιρρήσεις. Είναι η πιο αγνή και καθαρή κουλτούρα που υπάρχει. Δείχνουν προσοχή στον άνθρωπο και σεβασμό στους άλλους».

Κι αφού ένιωσε ικανοποιημένος από την ιαπωνική υποδοχή, δημιούργησε μία ατμόσφαιρα για τα εγκαίνια του υπερκαταστήματος της Γκίντζα σαν βραδιά Όσκαρ. Με την Κέιτ Μπλάνσετ, πρόσφατη λατρεία του, να του κάνει το χατίρι να παραβρίσκεται την ώρα που ο κόσμος τον τραβούσε βίντεο με τα κινητά τηλέφωνα, του έσφιγγαν το χέρι ή τον κοιτούσαν με θαυμασμό. «Έμαθα να ελέγχω τα συναισθήματά μου και να παίζω έναν ρόλο που δεν γνώριζα. Θα ήταν παράλογο να μη συναναστρέφομαι τον κόσμο. Δεν προσπαθώ να είμαι καλός μαζί τους», δηλώνει ο υπ΄ αριθμόν ένα πλούσιος μετρ στον κόσμο.