Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Βοηθήστε καλιιιέ τους αόμματους…

Δεν μας το λένε. Το κρατάνε μυστικό; Επτασφράγιστο; Ή μήπως δεν έχουν τι να πουν και πώς να δράσουν, δεν έχουν καν βάλει επί τάπητος αυτό το μείζον εθνικό θέμα;

Ή μήπως τους ενοχλεί που ήταν όραμα της αξέχαστης Μελίνας Μερκούρη, που πρώτη γενναία το ανακίνησε, με όπλο και τη διεθνή ακτινοβολία της; Και το συνέχισαν θαρετά οι «κακές» προηγούμενες κυβερνήσεις. Πριν από το «σεμνά και ταπεινά», που στο εν λόγω εθνικό θέμα είναι «χαζά και μουλωχτά».

Ο επαναπατρισμός των Μαρμάρων του Παρθενώνα ήταν χρόνια τώρα βασικός άξονας της πολιτικής του εκ-Πολιτισμού μας. Πιο «εθνικό» και από το νέο Μουσείο Ακροπόλεως. Και οι επί του εκ-πολιτισμού αρμόδιοι άνοιγαν πάντα τα χαρτιά τους περί την πολιτική σ΄ αυτό το μείζον ζήτημα.

Μέχρι που ήρθαν οι «μουλωχτοί».

Που δεν μας λένε-εκείιιιιιι, να μη μάθουμε ως λαός- ποια πολιτική θα ακολουθήσουν. Επιθετική; Παθητική; Διπλωματική; Απαιτητική; Τι, επιτέλους;

Μήπως ούτε κι εκείνοι ξέρουν;

Γιατί και οι πρώην και οι νυν της σεπτής νέας διακυβερνήσεως περιορίζονται μόνο σε κάτι επαναπατρισμούς σκόρπιων αρχαίων (π.χ. χρυσών μακεδονικών στεφανιών που έχει δεκάδες η Μακεδονία και τουλάχιστον 17 το Μουσείο της Θεσσαλονίκης-άρα χρησιμοποιούνται μόνο για τις εύνοιες και τα παιχνιδάκια των γραμματέων και φαρισαίων), ένα θραυσματάκι από ΄δώ, ένα ρωμαϊκό εύρημα από ΄κεί. Και για το μάρμαρο (της πολιτικής επαναπατρισμού των σημαντικότερων αρχαιοτήτων) ούτε λόγος.

Άσε που έχουν εκεί μια «υπερεσιούλα» με δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι πληρώνονται αδρά (οι γραμματείς και φαρισαίοι έχουν πάλι ευνοούμενους εκεί;) για το τίποτα. Διότι δεν παράγει, όπως φαίνεται τουλάχιστον, κανένα έργο. Νiente. Νada. Νichts.

Κι εκείνοι χάνουν το δάσος βλέποντας τα μικρά ταπεινά κλαδάκια (που συν τοις άλλοις τους έγιναν και φλαμπέ, όπως «μερικά δέντρα που κάηκαν στην Ολυμπία»- μνημειώδης ατάκα όλων των εποχών!). Βοηθήστε καλιιιέ τους τυφλούς, βοηθήστε καλιέεε τους αόμματους…

Φοίβη
Με μάτια δεμένα

Κυρία Φοίβη Αθηναίου, Να μη διαβάζουν δεν μπορεί, να μη βλέπουν, να μη συναισθάνονται την αγωνία του φτωχού. Όλα τ΄ ακούνε, πιστεύω, απλά δε νοιάζονται για τίποτα. Και πάντα έχουν τη λύση έτοιμη: νέοι φόροι, τέλη, αυξήσεις τιμολογίων, όλα στην πλάτη του κοσμάκη, του έρημου και σκοτεινού.

Τρεις μήνες μετά τις εκλογές κι η κυβέρνηση των «μεταρρυθμίσεων» μάς έχει κιόλας έτοιμο τον πρωτοχρονιάτικο μποναμά. Φόροι στην ακίνητη περιουσία, η ΔΕΗ να μας απειλεί με ανατιμήσεις- μαμούθ και στο βάθος να καραδοκεί μια αύξηση του ΦΠΑ τόοοση, με το συμπάθιο. Άσε το ασφαλιστικό που στη σκέψη του και μόνο ανατριχιάζω. Περικοπή στις παροχές, κατάργηση δικαιωμάτων, σύνταξη σαν θα ΄χουμε σαλπάρει για τόπο χλοερό.

Διάλογος για το ασφαλιστικό; Αυτό πια κατάντησε το πιο σύντομο ανέκδοτο.

Διάλογος με ποιον; Μ΄ ένα κράτος ανέντιμο κι αφερέγγυο, που το μόνο που το απασχολεί είναι το τι θα εισπράξει. Που πρώτα υπογράφει συμφωνίες κι εγγυάται υποκριτικά τριμερείς χρηματοδοτήσεις, που έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να τηρήσει, κι ύστερα διορίζει διοικήσεις στα Ταμεία για να διαχειρίζονται τα αποθεματικά όπως ο λύκος φυλάει τα πρόβατα.

Αλήθεια, τι απόγινε μ΄ εκείνα τα περιβόητα δομημένα; Το «φέρτε πίσω τα λεφτά», τι έγινε; Ό,τι γίνεται κάθε φορά.

Μόλις κάτι άλλο παρουσιαστεί το τρώει το σκοτάδι. Έχουμε τα Ζωνιανά για να πορευόμαστε. Του παραλογισμού και της υποκρισίας. Λες και δεν γνώριζαν, δεν έβλεπαν, δεν άκουγαν, για να μην πω πως υπέθαλπαν και πέσει βαρύ.

Και προέβησαν σε ενέργειες σπασμωδικές ενός κράτους ανίκανου να οργανώσει μια επιχείρηση της προκοπής, που λειτουργεί με το «μη θίγετε τα κακώς κείμενα» που ανέχεται. Που κατάντησε την Ελλάδα ολόκληρη άντρο παρανόμων. Που ο τσαμπουκάς της αστυνομίας του εξαντλείται σε θεατρικές, τηλεοπτικά καλυμμένες, επιχειρήσεις, άντε και στην πλάτη κανενός ειρηνικού διαδηλωτή. Που τα όπλα της εκπυρσοκροτούν μόνα τους και δέρνουν οι ζαρντινιέρες…

Νίκος Ντακάκης, Ρέθυμνο Το αίνιγμα θα έπρεπε ίσως να το μεταφέρετε προς εκείνους που είτε ολιγωρώντας είτε καλύπτοντας είτε ανεχόμενοι είτε- κυρίως- ψηφίζοντας διατηρούν αυτούς που τον δουλεύουν τον φτωχό, τον κλέβουν και τον ταλαιπωρούν, (το κυριότερο;)

φτύνοντάς του κατά πρόσωπο τις λαμογιές και τις απάτες τους, αγαπητέ Νίκο. Ίσως λόγω άκρατου μαζοχισμού, ίσως λόγω άκρατης συμφεροντολογίας, ίσως, ίσως… γιατί, όπως γράφει και η Κική Δημουλά, «Ό,τι ήρθε με δεμένα μάτια/ και σκεπασμένη πρόθεση/ έτσι το δέχτηκα/ κι έτσι τ΄ αποχωρίστηκα:/ με δεμένα μάτια και σκεπασμένη πρόθεση./ Αίνιγμα δανείστηκα, αίνιγμα επέστρεψα./ Άφησα να μην ξέρω/ πώς λύνεται ένα χθες,/ ένα εξαρτάται,/ το αίνιγμα των ασυμπτώτων»…


Αχαλίνωτοι καλπασμοί

Αγαπητή Φοίβη.

Με μεγάλη έκπληξη διάβασα στην έγκριτη εφημερίδα σας ότι ο νυν υπουργός Μεταφορών από το 1998 ως ευρωβουλευτής είχε διακριθεί με πλήθος ερωτήσεων στην Κομισιόν εναντίον της Ολυμπιακής. Με τη φτωχή λογική μου, επελέγη από τον Πρωθυπουργό ακριβώς γι΄ αυτό το σκοπό, να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα, να βάλει λουκέτο στην εταιρεία- ή αλλιώς έβαλε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα;

ΥΓ: Διαβάζοντας τις ερωτήσεις του στην Κομισιόν, η έννοια «γραικύλος» πιστεύω ότι απέκτησε νέα σημασία.

Βασίλης Αξελής, Πελασγία Φθιώτιδας Θυμάστε τότε που η Άλκηστη Πρωτοψάλτη τραγουδούσε Δήμο Μούτση και Γιώργο Σκούρτη, αγαπητέ Βασίλη; Τότε που έλεγε «Ε, ρε, κοροϊδία, αυτά τ΄ αφεντικά/ σαν πεντόβολα μάς παίζουν σ΄ αυτή την αγορά… Ε ρε κοροϊδία, μας δίνουν διαταγές/ όλοι αυτοί τα οικονομάνε κι εμείς ψωμί κι ελιές». Και άντε ψάξτε εσείς τι έλεγε και τι λέει. Η ιστορία γράφει, αλλά ποιος την υπολογίζει, αγαπητέ. Η αλαζονεία καλπάζει αχαλίνωτη!